Archief
Jaargang:

Almacht en liefde

Door Ds. Trinette Verhoeven
Gepubliceerd oktober 2009, jaargang 13, nr. 119

Bijbels QRS De bijbel staat vol woorden. Gedurende de geschiedenis heeft de mens, de kerk, die woorden een eigen leven ingeblazen. En er woorden aan toegevoegd, die bij nader inzien helemaal niet in de bijbel staan.

Kan God een steen scheppen die zo zwaar is dat hij hem niet meer kan tillen? Je moet er maar op komen. Het dogma van de almacht heeft tot vreemde gedachtespinsels geleid. Want God die alles kan, moet een steen kunnen scheppen die zijn almacht te boven gaat. Maar is hij dan nog almachtig?
Ik begrijp het dilemma. Maar zo komen we niet dichter bij God terecht. En dat is toch de bedoeling van al ons theologisch spreken. We moeten oppassen dat we geen godgeleerde spelletjes spelen. Echte theologie zoekt God als God met ons. Echte theologie draait om existentiële vragen. Wie ben ik? Wie is hij? Hoe kan ik voor hem bestaan? Hoe is hij er voor mij, voor ons? Vragen naar Gods almacht die er zich geen rekenschap van geven wie hij is, zijn heilloze vragen. Waarom zou God een steen willen scheppen die zwaarder is dan hij kan tillen? God heeft wel iets beters te doen.

Overigens heb ik daarmee de vragen rond de almacht van God niet opgelost. Het kan gaan om wie hij is. Maar dat is nou juist het probleem. Wat betekent het nu toch dat God almachtig genoemd wordt? Het is geen eenvoudig dogma. Ik noem de almacht van God bewust een dogma, een leerstuk. Onze voorouders die de oudchristelijke belijdenissen schreven, hebben ons er mee opgezadeld.
Uit de bijbel hadden ze het niet. In het Oude Testament komt het woord almacht nauwelijks voor en in het Nieuwe Testament moeten we voornamelijk in de Openbaring van Johannes kijken. Daar wordt van God gezegd dat God almachtig is. En ik kan me dat begrijpen. De schrijver van de Openbaring hikt tegen Romeinse keizers aan die hun macht graag tonen. Daar wil hij zijn God tegenover stellen. Hij gelooft vast in zijn machtige arm, ook al ziet hij die niet.

Waarom zijn wij het geloof in die machtige arm kwijt geraakt? Ik kan nog van alles zeggen over Gods almachtige liefde. Ik kan zeggen, dat de schrijvers van de belijdenisgeschriften gedacht hebben aan zijn overmatige vaderliefde. Maar dat neemt niet weg dat almacht onder ons geen populair begrip is. Ik kan me daar niet zo druk om maken. Ik doe het woord almacht niet weg. Maar ik stop het wel ergens onder in een kast.
Het begrip almacht past in een tijd waarin de verticale relatie met God sterk benadrukt wordt. God staat boven ons en regeert ons. Het kan zin hebben om zo naar God te kijken. Maar in onze tijd hebben wij de horizontale dimensie van het geloof ontdekt. God staat naast ons, komt ons tegemoet als de ander. Wij hebben God die mens werd, (her)ontdekt. Anders dan de almachtige God heeft deze God sterke bijbelse papieren. In Jezus Christus opent hij ons de ogen voor de weg van de machteloze liefde. In het licht van deze weg wil ik graag de existentiële vragen van dit leven opnieuw stellen.

Margreet Klokke, predikant van de Kloosterkerk, en Trinette Verhoeven, predikant van de Lutherse Kerk, schrijven om beurten een aflevering van deze theologische rubriek. De titel is een knipoog naar het befaamde boek Bijbels ABC van K.H. Miskotte.

 

| |