Archief
Jaargang:

Kees Buist helpt bewoners Escamp

Armoede in Escamp. ‘Geen moeras van somberheid, maar plek vol opluchting’

Door Hans Hemmes
Gepubliceerd januari 2011, jaargang 14, nr. 132

nieuws Kees Buist werkt behalve in Transvaal nu ook als opbouwwerker in Escamp. Er wonen veel kwetsbare mensen. Buist wil ze vanuit de Valkenboskerk bijstaan, met veertien projecten.

Armoede achter de voordeur in de wijk Rustenburg-Oostbroek.

Foto Margot C. Berends

Armoede achter de voordeur in de wijk Rustenburg-Oostbroek.

Kees Buist, diaconaal opbouwwerker van de Valkenboskerk, wilde wel eens weten wat er in de wijk nodig was. Hij sprak met tientallen mensen in met name de wijk Rustenburg-Oostbroek: onderwijzers, bewoners, ouderen- en jongerenwerkers, de wijkagent en vrijwilligers van kerken en moskeeën. Het leverde veel ideeën op voor projecten waarmee kwetsbare mensen kunnen worden geholpen. Van taallessen en een Alleen-café tot een inloopspreekuur voor Polen.

Armoede en stil verdriet
De intensieve verkenning van deze wijk in stadsdeel Escamp leverde het beeld op van een samenleving die hier en daar afwijkt van andere Haagse wijken. Er wonen veel eenzame ouderen en hangjongeren, en er komen steeds meer Polen en andere werknemers uit Midden- en Oost-Europese landen. Er heersen armoede en stil verdriet. Buist maakte een lijst met veertien mogelijke projecten om deze groepen extra aandacht en steun te geven. Buist: ‘In ieder mens zit kracht en die moet je aanboren. Zo kan iedereen een andere taal leren. Dat is een belangrijke manier om mensen mee te laten doen in de samenleving, armoede te voorkomen of mensen uit hun isolement te halen.’ De opbouwwerker wil daarom deze maand beginnen met taallessen voor onder meer de grote groep Polen, die vaak niets anders spreken dan hun eigen taal plus soms een beetje Engels of Duits.
Hij denkt ook aan een informatiepunt of inloopspreekuur voor de Poolse migranten. Daar kunnen ze terecht voor hulp bij het invullen van formulieren en vragen over regelgeving en gezondheidszorg. ‘Ze kunnen nu de weg nog niet vinden. Sommigen grijpen naar de drank om de problemen te vergeten. Hun gewoonten zijn ook zo anders. In Polen gaan ze bijvoorbeeld preventief naar een arts, voor een gesprek. Hier doe je dat pas als je ziek bent.’ Buist zoekt daarom contact met Hagenaars die de Poolse en Nederlandse taal machtig zijn om het inloopspreekuur op te zetten.

Pensioentje
Ook typerend voor deze wijk is de aanwezigheid van eenzame, geïsoleerde ouderen. ‘Ze hebben een eigen woning, met alleen aow of aangevuld met een klein pensioentje. Maar ze durven de buren niet uit te nodigen, omdat ze geen geld hebben voor onderhoud van hun huis’, weet Buist. Het project ‘Jongeren voor ouderen’ moet een einde maken aan dit isolement. De jongeren kunnen boodschappen doen, de straat schoonmaken of samen met de ouderen een fotoboek of film over de geschiedenis van de wijk maken.
Het leven van de 65-plussers moet weer een feest worden. ‘Waarom niet een collectieve viering voor iedereen die in een maand jarig is geweest? Zo nodig je mensen niet uit vanwege hun tekort – hun isolement – maar omdat ze iets hebben bereikt; een mijlpaal.’
Voor de mensen die een verlies hebben geleden, of om wat voor reden dan ook verdrietig zijn, zou er een Alleen-café kunnen komen. Wordt dat niet één en al treurnis? ‘Neen, het is geen moeras van somberheid, maar een plek van opgelucht ademhalen. Omdat mensen hun gevoel niet meer hoeven te verbergen. Ze kunnen erover praten met andere mensen, die het snappen omdat ze hetzelfde hebben meegemaakt.’

Moedige kerkmensen
Het opvallendste project is nummer dertien van de lijst. Het idee werd tot verrassing van Buist door bewoners aangedragen; hij had er zelf niet aan gedacht. Het wordt een tentoonstelling over kerk en christendom. Over de geschiedenis van de kerk, met foto’s van moedige kerkmensen en een rondleiding voor scholieren door de Valkenboskerk.
Buist vraagt vaak aan mensen hoe ze het toch volhouden. Dan zeggen ze: ‘God geeft me kracht. Met zo’n tentoonstelling laten we zien dat je de bron van je geloof niet hoeft te verstoppen.’

Vrijwilligers
De Valkenboskerk zoekt vrijwilligers voor de projecten, bijvoorbeeld voor taallessen. Ze mogen ook uit andere wijken komen en hoeven niet gelovig te zijn. Info: 380 16 67 of kjbuist@valkenboskerk.nl.

Alle artikelen over armoede:

Soep en schoonheid, beide hebben we nodig

Kunst: veel bidden en Goudse kaas eten

Huizen van koeienmest

Geestelijke armoede: populisme opstapje voor facisme

Cordaid: Minder hulp? Meer sociaal leed

Meer stilteacties tegen armoede

Er is een leven na de staatssteun

Armoede in Escamp: 'Geen moeras van somberheid'

 

 

| |