Archief
Jaargang:

Armoedebestrijding in Loosduinen: 'De leraar heeft een pot pindakaas in de kast'

Door Marieke van der Giessen – van Velzen
Gepubliceerd november 2011, jaargang 15, nr. 140

interview ‘Aan het werk, en wel structureel’, dat was de reactie van de Loosduinse diaken Don Barents op het zien van de armoede in zijn wijk. Hij wil een keten van ‘hulpschakels’ opzetten.

Een uitdeelpunt van de voedselbank.

Foto Jan Grotendorst

Een uitdeelpunt van de voedselbank.

‘Tot in de ziel geraakt’ werd Don Barents vorig jaar november op de landelijke Diaconale Dag in Utrecht. ‘Diakenen maken het verschil’, klonk het in de openingslezing van Mechteld Jansen. ‘Er zijn nu eenmaal mensen die een beetje begeleiding nodig hebben, een beetje meer bemoeizorg dan de loketambtenaren kunnen bieden.’

Verwaarlozing
Don Barents is diaken bij de Loosduinse Bethelkerk. Tien procent van de huishoudens in Loosduinen leeft onder het minimuminkomen, zo blijkt uit onderzoek van de gemeente Den Haag (te lezen in de Armoedemonitor Den Haag). Bij een kwart daarvan gaat het om gezinnen met kinderen. Te veel, vindt de Bethelkerk. Barents reageerde met: ‘Aan het werk, en wel structureel.’
Hij ging een dagje met de wijkagenten op stap, in het kader van de actie ‘Burger in blauw’, een initiatief van de politie Haaglanden waarbij burgers een dag(deel) meelopen tijdens de surveillance.
‘Ik kan je wel vertellen dat ik niet als Don weer thuis kwam.’ Het maakt hem emotioneel. ‘De agenten gingen kijken bij een paar adressen, naar aanleiding van telefoontjes van buren en de woningbouwvereniging. Wat je dan tegenkomt... Drank, verwaarlozing, vervuiling, eenzaamheid na scheiding of ontslag. Armoede. Je hoort dat kinderen zonder ontbijt op school komen en dat de leraar daarom een pot pindakaas in de kast heeft staan.’

Vangnet
Barents vertelt dat mensen bij de koster van de Bethelkerk (waar ook wekelijks een uitgiftepunt van de voedselbank is) aanbellen en om brood vragen. ‘Natuurlijk helpen we, met een boodschappentas vol. Mijn naam staat op de website, ook bij mij wordt aangebeld. Dan geef je, uit eigen zak. Een medediaken gaat naast een dakloze vrouw op een bankje in het winkelcentrum zitten en gaat met haar in gesprek.’
Maar dit soort hulp gebeurt nog te veel op eigen houtje, vindt hij. ‘Ik geloof in een keten van schakels: we moeten samen met politie, artsen en scholen de problemen signaleren en in kaart brengen, mensen begeleiden, mee naar het wmo-loket, nazorg bieden. De kerk en de gemeente moeten gezamenlijk een diaconaal vangnet opzetten. Daarvoor hebben we inmiddels gesprekken gevoerd met de bewonersorganisaties, met het stadsdeelkantoor, met de diensten welzijn en sociale zaken van de gemeente Den Haag.
De remonstrantse kerk aan de Laan van Meerdervoort heeft enthousiast gereageerd op het initiatief. We hopen binnenkort een interkerkelijk Diaconaal Armoede Platform te realiseren. Dat doen we samen met stichting Boog (een organisatie voor samenlevingsopbouw in Den Haag en omgeving) en de organisatie Vóór Welzijn (een organisatie die op wijkniveau opvang, zorg en welzijn aanbiedt).’

Er zijn nog wel wat hindernissen te nemen. Na het succesvolle project ‘Segbroek maakt werk van armoede’, een proef van de gemeente Den Haag, lijken bezuinigingen een vervolg in de weg te staan. Barents: ‘Maar de gemeente wil meer vrijwilligers inzetten, dus dan moet ze die niet tegenwerken. Samenwerking en efficiëntie zijn essentieel, want de nood is hoog.’

| |