Archief
Jaargang:

Barack Obama en de ‘maakbare wereld’ - Feest voor iedereen

Door Henk Nusselder
Gepubliceerd december 2009, jaargang 13, nr. 121

Opinie De Amerikaanse president Barack Obama reist de wereld rond om vrede te bewerkstelligen. Is hij naïef? Henk Nusselder prijst hem.

Natuurlijk is de wereld maakbaar, is mijn stellige overtuiging. We 
kunnen hem kapot maken, dus kunnen we hem ook maken. Dat is typisch 
menselijk. In de bijbel wordt ons dat in het eerste hoofdstuk al 
verteld: we zijn geschapen naar Gods beeld, min of meer als scheppers 
dus, creatieve wezens om de aarde te beheren, te ontwikkelen en te beschaven.

Hopeloze moedeloosheid
Die overtuiging is tegenwoordig niet meer zo ‘in’. Zo dachten de 
‘naïeve wereldverbeteraars’ in de jaren zeventig en tachtig, dat de 
nieuwe wereld ‘om de hoek’ zou liggen. Nu weten we wel beter. De 
structuren zijn weerbarstig. Honger, armoede en oorlog lossen we niet 
zomaar op. Zo is de wereld nu eenmaal. Zo zijn de mensen. ‘In zonde 
ontvangen en geboren’, om het maar eens in een ouderwetse kerkelijke uitdrukking weer te geven.

Daar zit iets berustends in; of liever iets van een hopeloze
moedeloosheid: je kunt doen wat je wilt, maar in wezen kun je aan de 
wereld toch niets veranderen; het wordt eerder slechter. Als een doem, 
een onontkoombaar noodlot beheerst dat gevoel het denken.

Paradijs
Terwijl het bijbelse spreken, vooral daar waar het over zonde en 
verlorenheid gaat, juist zoveel perspectief en mogelijkheid biedt. 
Zondaar zijn betekent niet: ‘Je kunt het toch nooit goed doen, 
hopeloos wanproduct dat je bent’, maar: ‘Je kunt het wel. Je bent voor 
heel andere dingen bestemd dan voor afbreken, kapot maken, menselijke 
relaties verstoren, elkaar vliegen afvangen. Je bent bestemd om van de 
wereld een paradijs te maken, een wereld waar het leven goed is, een 
feest voor iedereen. Zo ben je geschapen.’

Dat bijbelse uitgangspunt moet er ook bij Barack Obama achter zitten. 
Dat begon al toen hij een jaar geleden zijn verkiezingscampagne voerde 
met de gevleugelde woorden “Yes, we can”. Gigantische problemen; 
schijnbaar onoplosbaar. Een Mozes voor de Schelfzee. En toch: we kunnen er doorheen.

Na een jaar blijkt het allemaal niet vanzelf te gaan. Dat zal hij ook 
niet verwacht hebben. Maar dat kan geen reden zijn om er niet mee door te gaan.

| |