Archief
Jaargang:

Oud-Katholieke kerk

Bedwelmd door schoonheid

Door Jan goossensen
Gepubliceerd juli 2010, jaargang 13, nr. 127

kerkentest Oud-Katholieke kerk Gregoriaans, wolken wierook, kaarsen, belletjes en na afloop ook nog eens Bach en cake. Het is bijna teveel. De Oud-Katholieke kerk toont zich in vol ornaat.

Een dienst in de Oud-Katholieke kerk is een belevenis. Vooral deze ochtend. Aartsbisschop Joris Vercammen is speciaal naar Den Haag gekomen om aan twee stralende jongeren, Toon en Elzeline, het vormsel te bedienen.
Het barokgebouw is een van de mooiste centrumkerken van Den Haag. De kerk straalt op deze zonnige ochtend van alle kanten, maar de bloemen en de tientallen kaarsen geven de eucharistieviering nog extra glans.
Bisschop Joris, pastoor Wietse van der Velde en hun helpers komen in vol ornaat in processie de kerk binnen. Wat dan volgt, is een theatrale liturgie: koor- en gemeentezang, teksten in vele soorten, rinkelende belletjes en gezongen en gesproken responsies. Een bedwelmend totaal-pakket van schoonheid en harmonie, en dat twee uur lang. Uit volle borst klinkt gregoriaans. Royale wolken wierook stijgen op. Voor de vredegroet lopen we kriskras de hele kerk door. Het lijkt alsof de oud-katholieken met deze overdaad aan rituelen hun oorsprong als katholieke gemeenschap extra willen bevestigen.

Zachte kussentjes
Van de gelovigen wordt actieve deelname verwacht. De gemeente zakt om de haverklap door de knieën en landt eerbiedig op zachte kussentjes, tot het op het eind enkele ouderen te veel wordt. En als het tekstboekje bij de schuldbelijdenis na de woorden ‘door mijn schuld, mijn grote schuld’ vermeldt: ‘Bij deze woorden slaat men zich driemaal op de borst’, zie ik helaas geen zwiepende armen. Participatie kent grenzen.
In zijn preek legt de bisschop het bijbelverhaal uit van de begrafenisstoet met de dode jongen die de poort van Naïn (‘de lieflijke’) uitkomt, terwijl Jezus de stad in trekt. Jezus zoekt de confrontatie met de dood en wil de maatschappij in om mensen tot leven te wekken. Zijn optreden ‘in de stadspoort’, daar waar de politiek gemaakt wordt, heeft ook actuele betekenis.
Na afloop dondert muziek van Bach door de ruimte, iedereen feliciteert Toon en Elzeline en er is smakelijke koffie met cake. Daarna ziet Den Haag er inderdaad wat lieflijker uit, ondanks de dreigende regenwolken die zich samenpakken.

Wat viel op? Veel dertigers. Het onderdeel van het vormsel was praktisch onverstaanbaar vanwege het ontbreken van een microfoon. Harde bankjes.

Voor alle kerkentesten: klik op genre 'kerkentest' in het intro.

 

| |