Kerk in Den Haag

Berlijn 2011/2012, Taizé-pelgrimage van vertrouwen

Door Yoeri van HoekLiesbeth van Roon H. Bonifatiusparochie, Rijswijk
Gepubliceerd februari 2012, jaargang 15, nr. 143

reportage Naar aanleiding van het succesvolle evenement “Taizé Rotterdam” in december 2010, besloot een groepje jongeren van de H. Bonifatiusparochie te Rijswijk deel te nemen aan de volgende editie van de pelgrimage van vertrouwen, dit keer in Berlijn. Het relaas van een inspirerende reis naar de scheidslijn van oost en west.

Wij, een paar jongeren, hadden na het Taizé-evenement vorig jaar in Rotterdam, het idee om dit eens zelf van dichtbij mee te maken. En dus begonnen wij op woensdag 28 december aan een reis waarvan niemand echt wist wat het zou brengen. Na maanden van voorbereiding. met koekjes bakken om geld in te zamelen, veelvuldig overleggen, vervoer regelen en het verkrijgen van de pelgrimszegen, stonden wij, Michaël, Mona, Maria, Marko, Liesbeth en chauffeur Yoeri die dag om 4.45u bij de Rijswijkse H. Bonifatiuskerk. Terwijl de pastores nog in een verre droom verzonken waren, zette het zestal, uitgezwaaid door enthousiaste ouders, koers naar Berlijn.

 

'Koeler'

De reis verliep erg goed. Rond 13.30 uur arriveerden we dan ook opgewekt bij het meldpunt in Berlijn. Daar werden wij hartelijk verwelkomd (nadat we eerst voor niks vijf etages met de trap door het gebouw geleid waren) door het Nederlandse ontvangstcomité. Al snel werden wij verder op pad gestuurd, richting deelgemeente Spandau alwaar hun gastkerk van de Evangelische gemeente zich bevond. Hier dient vermeld te worden hoe geweldig het ontvangstcomité in de Benedictus&Bernadettekerk was vorig jaar! Hier was de ontvangst heel wat ‘koeler’, zonder koffie, thee of andere versnaperingen. Ook kwam er niet direct iemand naar ons toe om ons te ontvangen en dus waren wij genoodzaakt een aantal zaken zelf uit te vogelen. Gelukkig kwam er na enige tijd een man die meldde dat hij een uitstekende verblijfplaats had voor de groep, te weten een soort vakantiewoning.

 
Goddelijke interventie

Opgetogen reisden wij verder (ca. 10 minuten) naar Hennigsdorf. Hier woont een familie die onder de eigen woning een heuse vakantiewoning hebben, die zij aan Taizé beschikbaar gesteld hadden. Aan de ene kant was het natuurlijk jammer dat je op die manier niet de ervaring deelt met een gastgezin, maar aan de andere kant was het heel fijn dat de groep bij elkaar kon blijven. Er was ruimte genoeg voor alle zes reizigers en we hadden de beschikking over een woonkamer, slaapkamer, douche, bad en toilet, alsmede een eigen keuken. Erg luxe voor een pelgrimage misschien, maar zoals Marko dat zo mooi verwoordde was dit een geval van ‘Goddelijke interventie’. En het was zeker beter dan slapen in een schoolgebouw waar vele anderen in waren ondergebracht.

Al snel waren de slaapruimtes verdeeld; de dames hadden de slaapkamer en de heren de woonkamer. Daarna snel terug naar Berlijn voor het avondeten en gebed in de Berliner Messegeländer. Omstreeks 22 uur was de hele groep weer terug en konden wij genieten van een welverdiende nachtrust.

 

Wereldstad

De volgende dag begon al weer vroeg, omstreeks 7.30 uur stonden zij op om eerst te genieten van de verse broodjes die keurig werden aangeleverd door de vrouw des huizes. Daarna naar de gastkerk voor het ochtendgebed. Dit was even slikken, want de aanwezige muzikanten waren op dit vroege uur nog niet helemaal op toon. Maar de gezamenlijke zang van de ongeveer 150 aanwezigen maakte weer veel goed. Toen werd het tijd om naar het centrum van Berlijn te gaan. Als je eenmaal in zo’n wereldstad bent, wil je er ook iets van zien. Berlijn is een stad die erg veel betekend heeft in de geschiedenis van Europa en veel van deze gebeurtenissen zijn nog levendig aanwezig. Onder meer de Berlijnse Dom, de Brandenburger Tor en de Reichsdag werden bezocht. Ook erg indrukwekkend was het Holocaustmonument. Omdat Berlijn zo’n enorme stad is, werd er in de overige dagen ook nog regelmatig een bezoek gebracht aan verschillende bezienswaardigheden. Aan het eind van de dag was het zaak om op tijd weer aanwezig te zijn in de Berliner Messe, voor het avondeten en het gebed.

 

Soepblik

Op andere dagen was het ook zaak om dat ’s middags te doen. Was je niet op tijd voor het uitdelen van het eten, dan had je pech. Het eten op zich was ook een hele happening. Met duizenden tegelijk werd je door een aantal ‘fuiken’ geloodst, waar je een plastic zakje ontving dat vervolgens werd gevuld met soep (in blik), broodjes, smeerkaas, een toetje en een stukje fruit. Daarna door naar een van de grote hallen, waar je in de aangegeven vakken op de grond van je maaltijd kon genieten. Het is een bijzondere ervaring om met duizenden mensen van zo veel verschillende nationaliteiten te eten. Er valt dan ook van alles te beleven. Er wordt niet alleen gegeten, maar sommigen maakten muziek, zongen of bouwden een toren van lege soepblikken. Oude bekenden ontmoetten elkaar en nieuwe vriendschappen werden gesloten.

De Taizé vieringen kenmerken zich door een hoog meditatief gehalte. Ze bestaan voor 90% uit gezang. Deze liederen bestaan over het algemeen uit één of twee regels die gedurende een aantal minuten worden herhaald op een zachte, dromerige melodie. Daarnaast is er ruimte voor voorbeden, een stuk uit het evangelie en een overweging door een van de broeders van Taizé. Halverwege is er een moment voor stil gebed dat ongeveer tien minuten duurt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je niet altijd kunt onderscheiden of mensen werkelijk in gebed verzonken zijn of dat ze van de gelegenheid gebruik maken om gewoon even de ogen te sluiten. In ieder geval zijn de vieringen voor iedereen altijd een moment van rust en bezinning, op welke manier dan ook.

 

Broeder Sebastiaan

Op zaterdag hadden onze pelgrims nog een bijzondere ontmoeting met broeder Sebastiaan van Taizé. Onze pastoor Van Deelen had enkele weken daarvoor tijdens zijn retraite in Taizé uitgebreid met hem gesproken over onze komst jongeren naar Berlijn en broeder Sebastiaan had aangegeven het leuk te vinden om ons persoonlijk te ontmoeten. Zo geschiedde. Gezeten op de harde vloer van de grote ontvangsthal in de Berliner Messe, ontwikkelde zich een leuk gesprek over de pelgrimage van vorig jaar in Rotterdam, de huidige problemen in de Nederlandse Katholieke kerk en over hoe je jongeren enthousiast zou kunnen krijgen voor een evenement zoals nu in Berlijn.

 

Het hele evenement is als zeer positief ervaren. Het is dan ook niet vreemd dat we hebben besloten om komend jaar naar de volgende editie van de pelgrimage van vertrouwen te gaan, dan in Rome. Tegen andere jongeren uit onze regio kunnen we alleen maar zeggen: de pelgrimage van vertrouwen is iets wat je echt zelf moet ervaren om te kunnen begrijpen welke impact dit op je leven en denken kan hebben. Dus twijfel niet langer en geef je vanaf september op voor de volgende pelgrimage in Rome!