Archief
Jaargang:

Bulgaars kerkje wordt met sloop bedreigd

Door Hans Hemmes
Gepubliceerd oktober 2010, jaargang 14, nr. 129

nieuws Een pand in Kortenbos waarin de Bulgaarse kerk zit, wordt binnenkort afgebroken. Het CDA luidt de noodklok.

Interieur van het Bulgaarse kerkje aan de Bakkerstraat.

Foto Robert van Stuyvenberg

Interieur van het Bulgaarse kerkje aan de Bakkerstraat.

Kerken in Den Haag dreigen de komende jaren in de verdrukking te raken door bouwplannen van de gemeente. Dat vreest fractievoorzitter Nicolien van Vroonhoven-Kok van het CDA in de gemeenteraad. Eerste slachtoffer is een Bulgaars kerkje in de wijk Kortenbos, waarvoor sloop dreigt.
Het sluiten van de Bulgaarse kerk aan de Bakkerstraat is voor het CDA een proef om te zien hoe het gemeentebestuur omgaat met geloofsgemeenschappen. Van Vroonhoven is daar nogal pessimistisch over. Den Haag heeft nu al een tekort aan panden om onder andere Afrikaanse migrantenkerken te huisvesten, maar daar komt nog een probleem bij, vertelt ze. ‘Door de oprukkende stadsvernieuwing dreigen steeds meer kerken die sluiten, plaats te maken voor appartementsgebouwen.’ Ook de tekeningen voor een flat op de plek van de Bulgaarse kerk liggen al klaar. Het huurcontract loopt eind dit jaar af.

Kettingslot
<platte tekst> Van buiten lijkt het alsof de kerk al dicht is. Het groene hek is afgesloten met een kettingslot. Het gras voor het kleine gebouwtje is kniehoog . Toch komen hier elk weekeinde zeker veertig Bulgaren uit de regio bij elkaar voor de ‘heilige liturgie’.
De Heilige Eerbiedwaardige Paisii Hilendarsla, zoals de Haagse Bulgaarse kerk voluit heet, werd in juni 2000 opgericht en behoort tot de Oosters-orthodoxe kerk. Ook autochtone Hagenaars kunnen er kennismaken met de Bulgaarse cultuur, taal, literatuur, dans- en schilderkunst. In februari stuurde het kerkbestuur een noodkreet naar alle Haagse kerken, om mee te zoeken naar nieuwe huisvesting. Het heeft nog niets opgeleverd.

Van Vroonhoven is nu voor de kerk op de bres gesprongen. Ze heeft het gemeentebestuur gevraagd de Bulgaarse kerk te helpen, waar dat tenminste kan binnen de grenzen van de scheiding tussen kerk en staat. Maar ook de Haagse kerken zelf moeten meer ‘schouder aan schouder staan’, stelt zij. ‘Ze mogen zich niet als elkaars concurrent gedragen en denken dat ze wel comfortabel zitten. Ik mis een gezamenlijk plan. Er moet voor iedereen in Den Haag een plek zijn om het geloof te belijden. Pas dan kan elke nationaliteit zich hier thuisvoelen.’

 

| |