Archief
Jaargang:

Vier jubilea van mennonieten

Canadees koor laat veelkleurig doopsgezind geluid horen

Door Nelleke de Jong-van den Berg
Gepubliceerd juli 2011, jaargang 14, nr. 137

agenda De Nederlandse doopsgezinden beleven dit jaar een jubileumjaar. De Haagse predikante Lydia Penner vroeg een doopsgezind koor uit haar geboorteland Canada om hier te komen zingen.

Lydia Penner: ‘Winnipeg herbergt een van de grootste mennonietengemeenschappen.’

Fotograaf Rogier Chang

Lydia Penner: ‘Winnipeg herbergt een van de grootste mennonietengemeenschappen.’

Dit jaar viert de Algemene Doopsgezinde Sociëteit vier jubilea. Haar oprichting tweehonderd jaar geleden. Honderd jaar geleden: de bevestiging van de eerste vrouwelijke predikant, Anna Zernike, in de gemeente Bovenknijpe. En 275 jaar geleden de oprichting van het Doopsgezind Seminarium in Amsterdam. Daarnaast wordt herdacht dat 450 jaar geleden voorman Menno Simons stierf.
Dat lijken allemaal nogal Nederlandse aangelegenheden, maar het optreden in Den Haag van een koor uit Canada stelt ze in een wereldwijd perspectief. Doopsgezind predikante Lydia Penner legt uit.

Seminarium
In juli geeft het First Mennonite Church Choir uit Winnipeg een concert in de doopsgezinde kerk. Het koor doet tijdens een tournee door Nederland en Duitsland ook Den Haag aan, omdat een aantal koorleden bevriend is met de doopsgezinde predikante.
Lydia Penner is Canadese van geboorte. Zij is opgegroeid in Steinbach, dat ten zuidoosten van Winnipeg ligt en onder meer bekend is om zijn Mennonite Heritage Village. Toen Penner 27 jaar oud was, werd zij door een doopsgezinde organisatie als vrijwilliger uitgezonden naar Duitsland. Zo kwam zij in contact met Europese geloofsgenoten, die vertelden dat er in hun kerken een grote behoefte aan medewerkers bestond. Ze besloot de opleiding aan het doopsgezind seminarium in Amsterdam te volgen en werd acht jaar later predikant in Joure – en ze werd Nederlandse. Sinds 1995 is zij voorganger in Den Haag.

Veertig gemeenten
Er zijn over de hele wereld ongeveer 1,3 miljoen doopsgezinden. Winnipeg herbergt een van de grootste mennonietengemeenschappen. De First Mennonite Church ontstond uit twee immigratiegolven vanuit Oekraïne; de eerste na de Russische revolutie, de tweede na de Tweede Wereldoorlog. Daarom worden er, naast diensten in het Engels, ook diensten gehouden in het Duits, de taal van de Oekraïense mennonieten.
Winnipeg telt meer dan veertig doopsgezinde gemeenten, van allerlei slag. Daarin verschillen Canadese (en Noord-Amerikaanse) mennonieten van Nederlandse doopsgezinden. Die laatsten zien zich als vrijzinnig en zijn verenigd in één ‘sociëteit’. De mennonieten op het Noord-Amerikaanse continent variëren van orthodox via evangelicaal tot vrijzinnig. ‘Canada kent wel zeventien verschillende “broederschappen”. Ze werken samen in het Mennonite Central Committee, vooral ten behoeve van ontwikkelingssamenwerkings- en vredesprojecten,’ legt Penner uit. ‘Mennonieten willen helpen waar moeilijkheden zijn, mensen bemoedigen. Je herkent dat ook in de inzet van mennonieten en doopsgezinden voor mediation.’

Meerstemmig
Er wordt in de mennonitische kerken veel gezongen, vaak meerstemmig. Het First Mennonite Church Choir staat in die traditie. Op 12 juli zingt het werken van de Russische componisten Bortniansky en Rachmaninoff, van Mendelssohn en Fauré en van de hedendaagse Engelse componist Rutter. Daarnaast zingt het koor composities en arrangementen van de Canadese componisten Eleanor Daley, Larry Nickel en Esther Wiebe (de laatste twee zelf doopsgezind). Ter afwisseling staan folksongs en spirituals op het programma.

Doopsgezinde kerk, Paleisstraat 8, dinsdag 12 juli, 20 uur, entree gratis.

 

| |