CDA’ers verdeeld over kabinetsformatie met Geert Wilders
CDA'ers verdeeld: ‘Ik geloof niet in het uitsluiten van mensen’
Door Jan Goossensen
Gepubliceerd september 2010, jaargang 14, nr. 128
Nieuws Christelijke Hagenaars volgen de kabinetsformatie op de voet. Twee kritische CDA-leden vertellen waarom zij het manifest Wij staan voor onze grondrechten hebben ondertekend. Daarin wordt samenwerking met de PVV afgewezen.
Kabinetsformaties zijn altijd spannende perioden, maar dit jaar is het Binnenhof echt het middelpunt van het land. Zelfs in een doorgaans bedaagde partij als het CDA is een felle discussie gaande over de vraag of het wenselijk is dat de partij moet samenwerken met de Partij voor de vrijheid van Geert Wilders.
Nee, zegt een groep partijleden. Met de PVV, die medeburgers stigmatiseert op basis van hun geloof, de islam, moet je niet willen samenwerken. ‘Je bevordert sociale cohesie niet door mensen hun wezenlijke identiteit, hun geloofsidentiteit, te ontzeggen.’
Vriendschap met moslims
Irene Swankhuisen, lid van de Bosbeskapel, ondertekenaar van het manifest Wij staan voor onze grondrechten:
‘Ik heb ondertekend, omdat ik het niet juist vind dat groepen vanwege hun religie of cultuur worden buitengesloten. Ik geloof in verbinding en niet in het uitsluiten van mensen. Ik vind het bedenkelijk dat een kabinet waar het CDA in deelneemt, afhankelijk is van steun van de PVV.
Ik heb in de basiseducatie gewerkt en daar veel moslims leren kennen. Met sommigen van hen heb ik vriendschap gesloten. Daarom wil ik graag openlijk laten weten hoe ik erover denk.
Sinds een paar jaar ben ik lid van het CDA. Nee, ik vind niet dat ik de partijleiding voor de voeten loop als ik mijn mening geef. Ik wil de onderhandelaars gewoon een signaal meegeven dat niet alle leden het hiermee eens zijn. Ik vind dat het CDA pal moet staan voor haar christelijk-sociale uitgangspunten. Die moeten we hoog houden.'
Bijbelse opdracht
Mede-ondertekenaar Edy Korthals Altes, oud-ambassadeur en verbonden aan de Duinzichtkerk en de Kloosterkerk:
‘Het CDA is om twee redenen de weg kwijt. In de eerste plaats omdat de partij Wilders’ opvattingen, die in strijd zijn met de beginselen van de rechtsstaat, nu accepteert in plaats van tegenspreekt. In plaats van stelling tegen hem te nemen, is hij partner geworden, die zelfs meepraat over het regeerakkoord en inspraak heeft in de keuze van de CDA-ministers.
In de tweede plaats heeft het CDA de bijbelse opdracht tot sociale gerechtigheid losgelaten, door een breekpunt te maken van de hypotheekrenteaftrek, waardoor de partij in een conservatieve hoek is terechtgekomen. In plaats van sociaal zwakkeren te beschermen, worden nu mensen bevoordeeld met huizen boven de vijf ton; ten onrechte, vind ik.
Ik houd mijn hart vast, vooral wat betreft de arrogantie waarmee de CDA-leiding als een stoomwals over de onvrede heengaat die in brede kring leeft. De partij is in mijn ogen ver afgedwaald van haar christelijke uitgangspunten.’
Andere Haagse ondertekenaars van het manifest zijn onder anderen voormalig voorzitter van het CDA Den Haag, oud-raadslid en predikant Jan Eerbeek, Martina Visser, oud bestuurslid CDJA, Janneke van Beuzekom, lange tijd actief in het kerkelijk werk, en r.k. pastor Roeland Bol, oud-bestuurslid van de Haagse afdeling.
Gevoelens van onbehagen
De actuele (partij)politiek leeft niet overal even intensief. Ook niet in parochies en wijkgemeenten in buurten waar veel moslims wonen. Zo zegt diaken Pier Tolsma van de r.k. Agnesparochie (Regentessekwartier) ‘niet te weten’ hoe groot de sympathie onder de parochianen is voor de PVV. Laat staan dat de zorgen van de kabinetsformatie er het gesprek van de dag zijn.
‘Wat Wilders over de islam zegt, haakt wel aan bij gevoelens van onbehagen. De buurt is de afgelopen jaren veranderd. Mensen vinden het vervelend dat hun wijk verkleurt. Verder zijn jongeren met een moslimachtergrond dankzij het criminele gedrag van enkelen een gemakkelijk te stigmatiseren groep. Al die gevoelens verwoordt Wilders in anti-islam kreten.’
De Agneskerk staat in een gemengde wijk. Ze wil een proeftuin zijn waar christenen van verschillende afkomst harmonieus met elkaar omgaan. Zo is in het aangrenzende verzorgingstehuis Jonker Frans – oorspronkelijk rooms-katholiek, nu multireligieus – vorig jaar een herdenkingsdienst geweest met christenen, hindoes en moslims samen. Tot tevredenheid van iedereen. Ook over het feit dat in de kerkelijke gebouwen een uitdeelpost van de voedselbank is gevestigd – met veel moslimmannen en -vrouwen uit de buurt als ‘klanten’ – is onder de kerkgangers geen gemor te horen. Met hetzelfde doel is het interreligieus beraad Segbroek onlangs nieuw leven ingeblazen. Tolsma: ‘Het is van belang dat je elkaar kent.’
Allemaal pogingen dus om op wijkniveau te ontstijgen aan de wij/zij-tegenstelling die vanuit de PVV juist wordt aangescherpt. Tolsma: ‘Met de contacten die wij organiseren, proberen we de onverschilligheid te verdrijven. Want een maatschappij die gebaseerd is op het onverschillig langs elkaar heen leven, dat kan niet de bedoeling zijn.’
Als je al van cultuurverschillen wilt spreken, dan kunnen de christenen van verschillende afkomst er ook wat van, vertelt Tolsma. ‘Neem iets als onze gewoonte om alles te plannen. Wie er na afloop van een bijeenkomst iets opruimt? Met onze Latino’s hoef je dat niet te regelen. Dat los je ter plekke wel op.’
Sociale media
Follow @KerkDenHaag