Archief
Jaargang:

Cursus ‘Aandachtig leven’: In de stilte op weg naar de bron

Door Maarten Das
Gepubliceerd december 2010, jaargang 14, nr. 131

interview De Kloosterkerk geeft jaarlijks een cursus ‘Aandachtig leven’. Verschillende vormen van gebed en meditatie passeren daarin de revue. Drie oud-cursisten blikken terug.

Winnt Koelé.

Foto Rogier Chang

Winnt Koelé.

Aandachtig leven kun je leren. Dat hebben ze ook begrepen bij de Kloosterkerk, waar predikant Margreet Klokke ieder jaar een cursus aanbiedt over gebed en meditatie. Drie oud-cursisten blikken terug op hun ervaringen. Ontvankelijkheid en stilte zijn daarbij kernwoorden.

Bolletje met sneeuw
Bart van Lent, ambtenaar bij het ministerie van defensie, neemt in zijn dagelijks leven vaak de tijd om stil te zijn. ‘Ik voel me dan ontvankelijker worden voor emoties die ik anders uit de weg zou gaan. In de stilte laat ik ze er zijn. Het werkt als een soort hygiënische maatregel op geestelijk vlak. Je kunt het ook vergelijken met zo’n glazen bolletje met sneeuw. Als je schudt, dwarrelt de sneeuw door elkaar, maar na een tijdje is alles kalm en helder.’
Hij was verrast door de verschillende tradities binnen het christendom om te bidden en te mediteren. ‘Tijdens een bijeenkomst geleid door twee quakers stond bijvoorbeeld stilte centraal. Wie wilde, mocht iets zeggen, de rest van de groep, ongeveer vijftien deelnemers, luisterde alleen maar. Daar had ik meer mee dan met werken rond een tekst. Dan ga ik namelijk zitten nadenken en kom ik in een trein van gedachten die uiteindelijk afleiden van waar het om gaat.’

Speldenknop
Ontvankelijkheid is ook belangrijk voor coach/counselor Winny Koelé. In haar werk is ze voortdurend bezig zich open te stellen voor anderen. Stilstaan bij haar eigen gevoelswereld helpt daarbij. ‘Ik ben vaak geraakt door een tekst of een lied uit een dienst. In de dagen erna herkauw ik die en maak ik contact met gevoelens in mezelf die van het ene naar het andere uiterste kunnen gaan. Zulke ervaringen maken me een completer mens. Tijdens de cursus leerde ik dat dat óók mediteren is. Sindsdien ga ik daar bewuster mee om.’
Een indrukwekkend moment in de cursus was het stilstaan bij een psalmtekst, waarbij iedereen ergens in de kerk mocht gaan zitten. ‘Daar zat je dan, in die half verlichte oude ruimte, alleen met je regeltje en nergens meer door afgeleid. Ja, dat was wel indringend.’
Ze heeft het mapje bewaard dat elke cursist kreeg, met handreikingen om thuis verder te gaan. ‘Als ik wil, kan ik daarop teruggrijpen. Maar het liefst laat ik me raken door een tekst, of door de natuur als ik buiten wandel. Soms voel ik me dan als een speldenknop in het universum, die toch heel waardevol is.’

Yna Visser

Foto Rogier Chang

Yna Visser

Lieveheersbeestje
Na een druk leven als directeur van verschillende zorginstellingen was Yna Visser eraan toe om dichter bij zichzelf te komen. ‘Door de cursus ben ik helderder gaan zien waar het om draait in het leven. Ik ben ontvankelijker geworden voor het bijzondere in het alledaagse. Zo zag ik eens in een verzorgingshuis een meisje van vier bij haar oma van achter in de negentig. Ze hielden elkaars hand vast en lieten een lieveheersbeestje van de ene naar de andere hand lopen. Dat riep iets op van oneindigheid. De gevoeligheid daarvoor is een zintuig dat we moeten zien terug te vinden.’
Sinds enkele jaren is ze participant bij de Emmauspriorij in Maarssen. Van zondagavond tot maandagavond viert ze daar de liturgie mee en helpt ze met het gastenwerk. ‘Tijdens het gebed voel ik me als het ware opgetild. Samen met anderen ben ik op weg naar de bron, die je God kunt noemen. Dat is een weifelende zoektocht. Maar we kunnen er wel vorm aan geven. In de stilte ontstaat dat.’

Kerst: tijd voor aandacht

Kinderlijk? Ik voel me er goed bij

Een simpel telefoontje kan wonderen doen

Wat een liefde, tussen de schroeven

'Aandachtscentrum leeft in Den Haag'

Laat die kastanjes toch lekker prikken

'Geklinkerde' gezinnen bivakkeren in Zuiderpark

Jezus was geen vroegwijs pubertje

'Wij zijn blij met iedere helpende hand'

In de stilte op weg naar de bron

'De politie zette me weer keurig af bij het Binnenhof'

In-druk: het grote verlangen

 

 

| |