Kerk in Den Haag

De kerk gaat de kroeg in

Door Jan Goossensen
Gepubliceerd januari 2012, jaargang 15, nr. 142

Reportage Iets nieuws opbouwen in de kerk? Dat lukt nauwelijks, zegt Axel Wicke. Hij gooit het roer om: de kerk moet het café in.

Het is niet druk aan de bar. De avond moet nog beginnen. Maar achter in de zaak, op paarse banken en een paar stoelen, zit een hele groep. Het haardvuur brandt, op de tafel staan bitterballen, en onder het genot van een glas bier bloeien de gesprekken op.
Café De Freule in de Fahrenheitstraat herbergt eens per maand ‘De Vrome Freule’. Het is een nieuwe activiteit van de Bethelkapel en buurthuis De Westhoek. Het zijn avonden ‘om te kletsen, anderen te ontmoeten, elkaar en misschien jezelf beter te leren kennen’, aldus de wervende tekst die diaconaal werker Klaas Bruins en predikant Axel Wicke op de flyers hebben gezet. Iedereen is welkom, ‘van levenskunstenaar tot flierefluiter, van barfly tot kerkmuis, van filosoof tot twitteraar’. Dat belooft wat.

 

Bont gezelschap
Inderdaad, het is een bont gezelschap dat heen en weer pendelt tussen de ‘praatbanken’ en de bar. Een vrouw, voor wie De Freule de stamkroeg is, steekt een kaarsje aan bij een foto van Harry, een onlangs overleden vaste bezoeker, die vanuit het café is begraven. Ze schrikt even als ze merkt dat er een groepje ‘gristenen’ in huis is, maar Wicke knoopt welgemoed een gesprekje aan.
Aan de bar zit verder een groepje vrouwen, voor wie de donderdag de vaste cafédag is. Een avondje onder elkaar, zonder mannen. Wicke: ‘De volgende keer komen zij bij ons zitten. Ze vinden het wel bijzonder, dat hun café-avond nu ook de kerkavond is.’

 

Klusjesman
De praathoek wordt vanavond hoofdzakelijk bevolkt door vaste kerkgangers. Zoals Demietri van Eenige, die al ‘vanaf mijn nulde jaar’ in de Bethelkapel komt, zoals hij zegt. Hij is er ouderling, chauffeur en klusjesman, en een van de initiatiefnemers van de maandelijkse donderdag in het café. ‘Ik wil ook graag anderen bereiken dan die op zondag in de kerk komen’, zegt hij.
Lenie Freeke is voor het eerst. Ze had geen idee wie ze hier, behalve de predikant, zou aantreffen. Buiten de kerk over het geloof en het leven praten is ze wel gewend, ‘maar vanavond kan ik toch maar met een of twee mensen van gedachten wisselen’. Alsof Wicke haar gedachten raadt, stelt hij af en toe voor om even van plaats te verwisselen. Freeke: ‘Ik vind het een goed idee dat de kerk het café opzoekt. Vroeger hadden cafébezoekers niet zo’n goede naam, maar half Nederland zit tegenwoordig in de kroeg.’

 

Nieuwe groepen
Een paar dagen later, Axel Wicke maakt de balans op van de eerste paar Freule-avonden. ‘Het is belangrijk’, zegt hij, ‘dat we de kerkmuren achter ons laten en de buurt intrekken. Ik heb gemerkt hoe belemmerend kerkmuren werken. Binnen de bestaande kaders kun je nauwelijks iets nieuws opbouwen. De kerk heeft echt een enorme drempel. Ik heb nu al bijna met meer nieuwe mensen een goed, inhoudelijk gesprek kunnen voeren dan in de afgelopen drie jaar dat ik hier werk.’
De avonden in het café passen in het beleid dat de kerk aanspreekbaar wil zijn voor nieuwe groepen, aldus Wicke. ‘De buurt verjongt en ik merk dat er naast onze vaste, oudere leden een hele dampkring van betrokkenen aan het ontstaan is. Dat zijn mensen die zich niet zozeer kerkelijk noemen, maar die het geloof wel aan hun kinderen willen doorgeven.’
Dus gaan kerkleden en andere buurtbewoners gezellig samen aan het bier. Voor sommigen is het nog even wennen. Wicke: ‘Iemand belde op om te vragen of er voor De Vrome Freule ook een kledingcode gold. Haha, nee hoor, zei ik. Trek maar aan wat u prettig vindt.’

 

Volgende avond: 16 februari, Fahrenheitstraat 558.