Archief
Jaargang:

Anglicaanse kerk

Er gonst een glimlach door de ruimte

Door Nelleke de Jong-van den Berg
Gepubliceerd juli 2010, jaargang 13, nr. 127

kerkentest Anglicaanse kerk De organiste en een koorlid glippen vóór in de Anglicaanse kerk in hun wit met rode gewaad. Alle gasten worden nadrukkelijk uitgenodigd voor de koffie.

Aan de zijkant van de banken in de Anglicaanse kerk staan stokken. De kerkbewaarders dragen die bij speciale ceremoniële gelegenheden, zoals een bezoek van de bisschop. Ze laten zien welke positie de kerkbewaarders binnen de kerk hebben.

Foto Margot C. Berends

Aan de zijkant van de banken in de Anglicaanse kerk staan stokken. De kerkbewaarders dragen die bij speciale ceremoniële gelegenheden, zoals een bezoek van de bisschop. Ze laten zien welke positie de kerkbewaarders binnen de kerk hebben.

What a coincidence dat ik de dienst in de Anglicaanse kerk mag ‘testen’. Met herinneringen aan vakanties in Engeland, aan diensten in Devon en Wales waar mijn ouders ons mee naartoe namen, arriveer ik bij de kerk. Het gebouw staat verscholen in de Scheveningse Bosjes.
In de hoge, lichte kerkzaal wordt iedereen vriendelijk begroet en groeten mensen elkaar. De voorbereidingen gebeuren ‘voor de schermen’: de organiste en een koorlid glippen in hun witte onderkleed en rode gewaad. Voor twee mooie wandkleden rollen projectieschermen neer. Welcome to worship in English! verschijnt erop. De banken raken vol, ook de achterste, ‘for latecomers’.

Moeilijkste zondag
Door het middenpad komt het koor naar voren, voorafgegaan door iemand die een processiekruis draagt, en de voorganger, Tony Roake, in crèmekleurige toga met dito stola. Ook hij heet iedereen welkom, en nodigt gasten nadrukkelijk uit voor de koffie na afloop. Hij is blij, zegt hij, dat zijn collega Henk Blankenspoor op deze Trinity Sunday, ‘de moeilijkste zondag van het jaar’, de preek zal houden. Er gonst een glimlach door de kerk.
De beamers projecteren de liturgie. Aanwijzingen als ‘please rise’ en ‘sit or kneel to pray’ loodsen me erdoorheen. Het Engels voelt gewijder dan het Nederlands in mijn thuiskerk. Het koor zingt een anglican chant, de begeleiding van het orgel ontroert me. In de preek cirkelen een sprookje van Bomans, een negentiende-eeuws schilderij, 'The Light Of the World', en een spiegelverhaal over een weduwnaar die zijn zoon verliest, rond twee kernen: ‘Give me your heart’ en ‘If you have the Son, you have it all’. De eucharistie besluit de dienst, very orderly: bank na bank voegt zich in de queue, voorin gebaren ambtsdragers vriendelijk naar een plaats op de knielbankjes.

Organiste Christina Edelen krijgt applaus van wie na de dienst nog even blijven luisteren. Onder het entreepoortje staan voorganger en predikant, ze groeten iedereen met een handdruk.

Wat viel op? Nee, geen typefout: pew bible betekent ‘kerkbankbijbel’. Hola, collecte onder het zingen – gehannes met boek en beursje. Bij de koffie zomaar twee gesprekken over personal commitment aan de church community.

Voor alle kerkentesten: klik op genre 'kerkentest' in het intro.

| |