Archief
Jaargang:

Eric Bakker over de Matthäus: ‘Je ziet het volk van Libië voor je’

Door Jan Goossensen
Gepubliceerd april 2011, jaargang 14, nr. 135

interview Eric Bakker kent het bijbelse lijdensverhaal sinds zijn jeugd. ‘Maar het waren platgetreden verhaaltjes, van andere tijden.’

Eric Bakker: ‘Er is een wereld voor me opengegaan.’

Foto Rogier Chang

Eric Bakker: ‘Er is een wereld voor me opengegaan.’

Eric Bakker, rooms-katholiek en woonachtig in het Regentessekwartier: ‘Pas op latere leeftijd – ik was veertig – ben ik gaan zingen. Sindsdien is er een wereld voor mij open gegaan. Het was dus onvermijdelijk dat ik een keer bij Bach uit zou komen. De Matthäus stond al lang op mijn verlanglijstje.
Het zijn enerverende repetities met BonTon. Daar gebeurt het een en ander. Ik ervaar aan den lijve de kracht van deze muziek. Je wordt erdoor gepakt. Het complexe notenschrift valt gewoon op zijn plek.

Het lijdensverhaal van Jezus beleef ik nu veel intenser. De beelden van de opstandelingen in Egypte, Libië en andere landen die we deze weken op de televisie zien, doen me denken aan de emoties uit de Matthäus. De woede van het volk, het venijn, de vernederingen. De gezichten uit dat bijbelverhaal krijgen we er nu bijgeleverd.

Als ik aan anderen vertel wat ik zing, lijkt het alsof ze niet begrijpen wat ik aan deze muziek beleef. Ze zien dat ik in een andere wereld ben beland. Klassieke muziek, en zeker zo’n stuk als de Matthäus, kan angst oproepen om dichter bij je eigen gevoel te komen. Sommigen hebben daar moeite mee. Stel je ervoor open, zeg ik dan, neem er de rust voor.

Ik voel mij het medium van de componist. Ik moet in klank uitdrukken wat hij bedoelt. Dat vergt heel wat van jezelf. Je staat daar toch maar en het luistert nauw. Maar ik ervaar bij het zingen zoveel warmte en energie, dat de inspanningen mij veel waard zijn.’

| |