Stefan Geurten
Ex-dakloze: ‘Je moet alles een keer meegemaakt hebben’
Door Maarten van Krimpen
Gepubliceerd december 2009, jaargang 13, nr. 121
Interview Stefan Geurten was dakloos. Inmiddels gaat het weer goed met hem. Hij fotografeerde het leven in de stad. Nu volgt hij een opleiding.
Stefan Geurten
'Zwanen voelen zich veilig in het water. Gek, ik juist niet.'
Anderhalf jaar geleden leefde hij nog op straat. Die tijd is voorbij. Stefan Geurten heeft een dak boven zijn hoofd en heeft zijn plek in de maatschappij weer helemaal gevonden. Hij helpt bij The Living Room, een evangelische gemeente aan de Veenkade, en is bezig met een opleiding voor beveiliger.
Met zijn lengte van twee meter is Geurten een indrukwekkende verschijning. Aan niets is te zien dat hij ooit dakloos is geweest. Hij grijnst. ‘Mijn dochter van zestien heeft dat verboden.’ Dan, iets serieuzer: ‘Niet dat ik er nog zo zou willen uitzien. Anderhalf jaar lijkt misschien kort, maar elke dag is er een te veel.’
Wegwerpcamera
Het Straatpastoraat, een Haagse kerkelijke instelling, vroeg een aantal daklozen en ex-daklozen foto’s te maken over het leven in Den Haag, verspreid over verschillende thema’s. Het laatste thema was ‘veiligheid’. Geurten nam ook aan dit project deel. Hij kreeg een wegwerpcamera mee en trok de stad in. De foto’s werden tijdens een viering van het straatpastoraat vertoond, via een beamer. ‘De foto’s zijn goed gelukt. De eerste keer houd je nog je vinger voor de lens, maar naarmate je langer bezig bent, merk je dat het steeds beter gaat. Het geeft een enorme voldoening.’
Voor het thema ‘veiligheid’ ging Geurten Den Haag in en stelde zich bij alles de vraag: wat voel ik hierbij?
Hij zegt: ‘Ik zag bijvoorbeeld een groep zwanen in de gracht. Die heb ik gefotografeerd, omdat ik het mooi vond hoe zij zich veilig voelen in het water, terwijl ik dat idee juist helemaal niet heb.’ Ook een muziekband ging niet onopgemerkt aan de lens voorbij. ‘De meeste mensen voelen zich veilig wanneer ze muziek horen. Dat gevoel wilde ik vastleggen.’
Gevoel
Bij de foto’s van het Straatpastoraat werkte Geurten met verschillende thema’s. Maar er is één thema dat een vaste plaats in zijn leven inneemt: gevoel. Stefan is er veel mee bezig. Ook ten opzichte van religie en van geloof. ‘Geloven doe je met je hart. Het moet niet nagemaakt zijn. Ik heb wel eens mensen gesproken die erg beleefd tegen me deden, alleen maar omdat het moest vanwege hun geloofsovertuiging. Dat vind ik verschrikkelijk.’
Stefan Geurten zegt een paar keer dat je alles meegemaakt moet hebben. Vandaar dat hij ook geen spijt heeft gehad van zijn leven op straat, hoe verschrikkelijk het ook was. ‘Je raakt er door gehard.’
Hij heeft zich in zijn leven in een aantal geloofsrichtingen verdiept. ‘Ik ben rooms-katholiek opgevoed. Later, toen ik trouwde met een moslimvrouw, ben ik tot de islam bekeerd. Na mijn scheiding heb ik een tijdje bij de jehova’s gezeten. En nu ben ik gewoon christelijk. Het is goed om alles mee te maken. Je leert er onvoorstelbaar veel van.’
Kerst: de hemel daalt neer op aarde
December is een maand van contrasten. Met Kerst zingen koren de sterren van de hemel. Het kerstkind landt op aarde. Maar in Den Haag anno 2009 leven velen in zorg en angst, of hebben moeite om de eindjes aan elkaar te knopen.
In dit nummer een beeld van uitersten: ‘Gloria in de hoge’, en daarnaast interviews van de straat.
Zie de andere artikelen:
Diep in de buik zitten de hoge tonen
Sociale media
Follow @KerkDenHaag