Archief
Jaargang:

Migrantenkerk: Franstalige parochie Tous les Saints

Franstalige parochie: ‘Waarom vinden wij het geloof hier niet meer terug?’

Door Jesse Budding
Gepubliceerd september 2011, jaargang 15, nr. 138

reportage De Franstalige parochie ‘Tous Les Saints’ groeit en bloeit. Franstalige katholieken uit de hele wereld vinden elkaar hier.

Ontmoeting na afloop van de eucharistieviering.

Foto Rogier Chang

Ontmoeting na afloop van de eucharistieviering.

La paroisse ‘Tous Les Saints’. De parochie ‘Alle Heiligen’, luidt de Nederlandse vertaling.
Een aparte naam? ‘Dat is om de diversiteit van de kerk uit te drukken’, legt pastoor Vincent de Paul uit. ‘We komen uit alle continenten: Amerika, Afrika, Europa, Azië en Australië. Ook uit Nederland trouwens: Nederlandse vrouwen die met diplomaten getrouwd zijn bijvoorbeeld. Maar samen vormen we die ene kerk.’

Tweehonderd gezinnen
De rooms-katholieke gemeenschap stamt uit 1953, maar is pas in 1995 door de bisschop erkend. Altijd heeft zij kerkgebouwen van anderen gehuurd. Tot voor kort een pand in Marlot, maar tegenwoordig huist zij in de kerk van De Goede Herder in Wassenaar. Die laatste verhuizing was noodzakelijk vanwege het groeiende ledental.
‘Ongeveer tweehonderd gezinnen met drie, vier kinderen zijn tegenwoordig bij ons aangesloten’, weet De Paul, zelf afkomstig uit het West-Afrikaanse Burkina Faso. ‘Gemiddeld komen er daarvan zo’n driehonderd mensen naar een dienst. Franse expats gaan namelijk in het weekeinde vaak terug naar hun eigen land. Elk jaar gaat een derde van onze leden zelfs definitief huiswaarts, omdat hun contract afloopt. Maar er komen altijd weer nieuwe gezinnen bij die voor hen in de plaats komen.’

Afgedwaald
Nederland is in de ogen van Vincent de Paul wel ver afgedwaald van de eigen wortels. ‘De sociale waarden waren aanvankelijk gebaseerd op het christendom, maar Nederlanders denken die niet meer nodig te hebben, omdat ze rijk zijn. Hun levensstijl staat in veel gevallen haaks op het christelijk geloof. Ze zijn God niet meer dankbaar voor hun zegeningen. De mensen in Nederland nemen vaak de tijd niet meer om om zich heen te kijken. Ze hebben waarden als solidariteit verloren. Wat ik me dan afvraag is: waarom brachten zij hun geloof naar Afrika en waarom vinden wij het hier in Nederland niet meer terug?’

| |