Archief
Jaargang:

In-Druk

Gedoogsteun van Jezus?

Door Rob van Essen
Gepubliceerd september 2010, jaargang 14, nr. 128

In-Druk Die Jezus, is dat de Wilders van het jaar nul? Nee. Jezus was geen Wilders, maar ook geen watje. Een samenleving zonder barmhartigheid gedoogt hij niet.

Tijdens een studieverlof hoef je niet te preken. Komt goed uit in een periode waarin ik volgens een collega mij vanaf de kansel tegen gedoogsteun aan Wilders moet uitspreken. En als niet-CDA lid hoef ik ook niet te piekeren of ik Verhagen moet bejubelen of verguizen. Nee, ik studeer lekker in het boek van Gerard Dekker over de rol van de kerk in de moderne samenleving. Over de kerk als geloofsgemeenschap en als maatschappelijk instituut en hoe zich dat verhoudt. En dan... is de gastpredikant verhinderd en vraagt mijn preekregelaarster of ik voor deze ene keer kan invallen. Nooit nee-zeggen geleerd, dus kijk ik waarover het Evangelie gaat. Nou, geen lichte zomerkost uit Lucas. Jezus zegt dat hij niet gekomen is om vrede te brengen, maar verdeeldheid. Ja, gezinnen zullen door zijn woorden verdeeld raken, kinderen keren zich tegen hun ouders en omgekeerd. Over dat brengen van verdeeldheid en het bedreigen van de vrede gesproken, hoor ik dat de afgelopen dagen niet steeds? Daarom moet er toch juist afstand genomen worden van Wilders en zijn politieke ideeën. Die Jezus, is dat de Wilders van het jaar nul?
In een interview met een collega las ik dat iedere geloofsuiting respect verdient.  Met alle respect, dat lijkt mij niet in de lijn van Jezus te liggen. Hij kon behoorlijk tekeer gaan tegen bidden op de hoeken van straten en vrome woorden die niet door daden gedekt worden. En toen een vrouw gestenigd dreigde te worden nam hij ook niet beleefd zijn hoed af en zei hij niet: ‘Ga uw gang, dat is nu eenmaal uw geloof.’ Nee, Jezus is gekomen om een vuur te ontsteken: het vuur dat zuivert en onrecht en leugen teniet doet. En de prijs die hij ervoor betaalt is zijn leven. Hij lijdt liever onrecht dan dat hij onrecht doet.
Mijn probleem met Wilders is niet dat hij wijst op de onaangename elementen binnen de islam hier en in het buitenland. Evenals de christenen dat – nog niet eens zo lang – geleerd hebben, moeten moslims eraan wennen dat geloofsuitingen gekritiseerd of afgewezen worden. De oppervlakkige gelijkenis tussen Wilders en Jezus gaat echter niet op. De kritiek van Jezus richt zich op de eigen gemeenschap en de wijze waarop die de zwakken en zondaren bejegent. En dan zijn het bij Jezus juist de buitenstaanders (Samaritaan, tollenaar, overspelige) die ervaren wat barmhartigheid is. De scheiding die Jezus voltrekt is niet tussen vreemden en eigen volk, tuig en keurige mensen, maar die gaat dwars door ons eigen bestaan. Het is te gemakkelijk Wilders  te verwijten dat hij scheiding veroorzaakt. Keurige mensen – u en ik – en politici hebben het  laten gebeuren, met het aanscherpen van wetten en het opsluiten van kinderen en mensen met geen andere misdaad dan dat ze gelukzoekers zijn. Ook als de gedoogcoalitie met de PVV niet doorgaat, is het Koninkrijk nog geen stap dichterbij. Jezus was geen Wilders, maar ook geen watje. Een samenleving zonder barmhartigheid gedoogt hij niet. Daar kunnen we het in Laak wel even mee doen.

 

| |