Archief
Jaargang:

Jubilerende organist Ontmoetingskerk

Honderd jaar een Van Noort op de orgelbank

Door Henk Lemckert
Gepubliceerd maart 2011, jaargang 14, nr. 134

interview De jubilerende Loosduinse organist Matthijs van Noort gaat het rustiger aan doen.

Matthijs van Noort achter de toetsen.

Foto Henk Flinterman

Matthijs van Noort achter de toetsen.

Het is vijftig jaar geleden dat Matthijs van Noort in dienst trad als organist van de gereformeerde kerk van ’s-Gravenhage-Loosduinen. In de toenmalige Wilhelminakerk trad hij in 1961 in de voetsporen van de kort tevoren overleden Jan van Noort, die niet alleen zijn oom maar ook zijn mentor was. Tot aan de sluiting van dit kerkgebouw in 1969 speelde hij elke zondagochtend en –avond trouw zijn diensten op het Dekker-orgel.
De verhuizing naar de nieuwe Ontmoetingskerk in 1969 was geen onverdeeld genoegen: de bouwers hadden de aanschaf van een orgel over het hoofd gezien. Vijf jaar lang redde hij zich zo goed en zo kwaad als dat ging met de klanken van een elektronisch alternatief. Daarna was hij de blikkerende klank hiervan beu en volgde hij in de Valkenboskerk de zojuist gepensioneerde S. van der Bilt op.

Pas toen elf jaar later toch een volwaardig kerkorgel voor de Ontmoetingskerk werd aangeschaft, liet hij zich overhalen om naar zijn oude plek terug te keren. Dus voert hij vanaf 1985 weer als vanouds de gemeentezang in Loosduinen aan. Men weet daar ook haast niet beter, want los van de korte onderbreking heeft er in gereformeerd Loosduinen haast honderd jaar een Van Noort op de orgelbank gezeten. De Van Noorts werden en worden door de gemeente bijzonder gewaardeerd.
Nooit heeft hij het spelen als een last ervaren, zelfs niet toen ook tijdens het weekeinde zijn jonge gezin en het dirigeren van een aantal koren hem behoorlijk opeisten.
Op zondagmorgen 6 maart is het de laatste keer dat Matthijs van Noort officieel als organist van de Ontmoetingskerk in dienst is. De zaterdag ervoor, 5 maart van 15 tot 17 uur, is er een receptie. Maar echt stoppen doet hij niet. Bij ontstentenis van een opvolger zal hij nog wel eens het trapje naar ‘zijn’ karakteristieke Engelse orgel opklauteren.

 

| |