Kerk in Den Haag

In memoriam Joke Breure

Door Henk Baars
Gepubliceerd januari 2012, jaargang 15, nr. 142

in memoriam Op 23 december is, na een korte ziekte, Joke Breure overleden. Ze werd 64 jaar. Joke Breure werkte voorheen bij de Haagse kerkenorganisatie Stek en was nog steeds actief in kerkelijk Den Haag.

Joke Breure: een dienares van de Protestantse Kerk in Den Haag. Op 1 augustus 2007 kreeg ze eervol ontslag. Ze had daarmee 30 jaar voor de kerk en vooral met mensen gewerkt. Ze ging wat eerder uit dienst, achteraf bezien verstandig. Een nuchter besluit, nuchter, wat ze altijd was.

Ze was reeds eerder ernstig ziek, borstkanker. Het was iedere keer een feestje als ze na controle niets bleek te mankeren. Maar afgelopen half oktober was ze steeds misselijk en hield ze niet veel eten meer binnen. Begin november werd ze opgenomen in het ziekenhuis. Op 23 december overleed ze aan de gevolgen van opnieuw kanker. Ze heeft maar weinig jaren van relatieve rust gekend. Relatief, omdat haar agenda zich alras weer vulde met sociale en culturele activiteiten.

 

In 1977 begon ze als adjunct-secretaris van het College van Diakenen van de Hervormde Gemeente van Den Haag, nog op de Conradkade. Niet lang daarna kreeg ze de functie van diaconaal consulent. De Diaconie was nog niet gestart met buitenlocaties als De Paardenberg en De Oase en had nog maar weinig mensen in dienst. De functie van diaconaal consulent was een van de weinige in de ‘buitendienst’. Wat dat betreft was ze een voorloper van het nieuwe diakonale werk in Den Haag dat uiteindelijk een organisatie als Stek (Stad en kerk) mogelijk heeft gemaakt.

Gemeentediaconaat was daarbij haar centrale taak. Ze maakte deel uit van het eerste managementteam van Stek  en gaf het mede vorm. Ze was sterk betrokken bij de ontwikkeling en uitbouw van wat je de corebusiness van Stek/Diaconie zou kunnen noemen, namelijk de zorg voor kwetsbare mensen zoals vluchtelingen. Verder  de ´individuele financiële hulpverlening´ die een aparte begeleiding vergde,  en armoedebestrijding met bijzondere aandacht voor vrouwen en migranten. Dat laatste kreeg vooral vorm in de opzet van Kariboe Bibi, een project van en voor sub-Sahara Afrikaanse vrouwen.

Ze was er dankbaar voor dat ze aan de toen nieuwe ontwikkeling van Stek  zoveel heeft kunnen bijdragen. Ze deed het vanuit een geloof dat handen en voeten en vleugels geeft.

 

De laatste drie jaar heeft zij als voorzitter op bezielende wijze leiding gegeven aan de cursus Theologie voor Geïnteresseerden. Zelf gaf ze inspirerend en motiverend les in de vakken Diaconaat en Gemeenteopbouw. Ook was Joke voor menig cursist persoonlijk tot grote steun.

 

In haar laatste jaar was ze enthousiast betrokken geraakt bij de opzet van de Haagse Dominicus. In september was ze voor het laatst een van de voorgangers en presenteerde ze een zelfgemaakt schilderij, waarop bezoekers  de naam van hun eigen leermeester konden intekenen. Op de zondag voor haar overlijden werd het, dichtbeschreven, bij haar teruggebracht en heeft ze het nog even kunnen zien.

 

We gaan een prachtige, lieve, professionele, empathische en twinkelende vrouw missen. Ze betekende veel voor velen. Dat was goed te zien toen ze in 2007 afscheid nam van Stek. Tijdens een massaal bezochte receptie kreeg ze de Stadspenning voor verdienste uitgereikt door toenmalig burgemeester Wim Deetman.

 

Stek en vele anderen gedenken haar met grote eer.

 

Henk Baars, jarenlang werkkamergenoot van haar.