Kerk in Den Haag

Ingezonden: Exoduskerk (1) en (2) / Het beste kerkblad

Gepubliceerd november 2010, jaargang 14, nr. 130

brieven

Het beste kerkblad
Hierbij zeg ik mijn postabonnement op Kerk in Den Haag op. Dit heeft niet te maken met de kwaliteit van het blad, integendeel, maar met praktische overwegingen.
Inmiddels is het veertien jaar geleden dat ik uit Den Haag vertrok en stopte als redactielid van KDH-voorganger Hervormd Den Haag. Inmiddels voel ik me niet meer voldoende betrokken bij uw gemeente om nog abonnee te zijn. Ik wil u bedanken dat u mij het blad al die jaren zo trouw hebt toegezonden. Daarnaast wens ik u alle succes voor de toekomst. KDH is en blijft het beste kerkblad van Nederland.

Caspar Dullemond, Zwolle

 Exoduskerk (1)
In het artikel over het sluiten van de Exoduskerk (KDH 129) staat waarom het voor de leden extra moeilijk zou zijn de ‘overstap’ naar een ander kerkgebouw te maken.
Toen ik rond 1990 mijn ‘thuis’ vond in de Vredeskapel (Archipel) viel ik met mijn neus in de familieboter van ds. Rein Algera, werd daar op fantastische wijze opgevangen en binnen de kortst mogelijke tijd als ‘familielid’ opgenomen.
Toen we verhuisden naar Den Haag-Zuidwest belandden we in de Salvatorkerk en daar werden we ook weer binnen de kortst mogelijke tijd in de armen gesloten.
Ooit hebben we kerkdiensten bijgewoond in gymnastiekzalen, in de Grote Kerk te Dordrecht (koude voeten!) en op kistjes en vaten op een camping. Het waren allemaal bijeenkomsten die de moeite waard waren, want het ging in wezen toch om één ding: het geloof in Jezus Christus wat ons tot één grote familie maakte. Dat misten we in dit artikel. Niet het gebouw, de stoel of de koffie geven de doorslag, maar het geloof dat ons samenbindt. We hopen en vertrouwen erop dat de families van Exoduskerk en Salvatorkerk voortaan samen hun geloof zullen belijden in het kerkgebouw aan de Vrederustlaan.

Eduard E. Heidenreich

Exoduskerk (2)
Ik heb met pijn in mijn hart het artikel gelezen over de sluiting van de Exoduskerk. De “Salvatorianen” worden daarin afgeschilderd als akelig gedisciplineerde gereformeerden en ons Godshuis wordt een hangar genoemd.
Begrijpelijk dat er mensen zijn in de Exoduskerk die moeite hebben met de sluiting, daarmee staan zij volledig in hun recht. Ze moeten hun “huis” gaan missen, er zullen dingen anders gaan, maar dit geldt net zo hard voor ons. Onze kerk krijgt een nieuwe naam, nieuwe dominee, nieuwe leden, liturgie die verandert. De kerk krijgt een nieuwe identiteit. Dit wordt voor ons allemaal anders en ook ik zal de Exoduskerk missen.
Het zou fijn zijn als u ook eens in de Salvatorkerk op de koffie komt, of in ieder geval onze naam zou zuiveren. Wij zijn ook één familie in Gods huis, waar wij bouwen aan Gods koninkrijk. En wij staan als één familie met open armen te wachten op onze broeders en zusters uit de Exoduskerk.

Marleen Damen