Kerk in Den Haag

Jan Meynen zwaait af in de Noorderkerk

Jan Meynen: ‘Altijd actualiteit in de preek’

Door Maarten Das
Gepubliceerd september 2010, jaargang 14, nr. 128

interview Na zijn pensionering ging Jan Meynen gewoon door met werken: in de Haagse Noorderkerk en in de Rotterdamse Pauluskerk. Dit najaar neemt hij afscheid van Den Haag.

Het is aangenaam koel in de Duinoordse Noorderkerk. Een lange steile trap leidt naar de werkkamer van Jan Meynen. Links in de hoek staat een logeerbed. Zo hoeft de emeritus-predikant niet steeds de laatste trein te halen naar Haarlem, waar hij samen met zijn vrouw woont. Aan de muur en op de deurpost prijken familiefoto’s, het open raam laat frisse lucht naar binnen. Voor de lekkere trek snijdt Meynen gul blokjes kaas af.

Maatje groter
In november wordt hij 71. Dan neemt hij definitief afscheid van de gereformeerde Noorderkerk, waar hij na zijn pensioen twee à drie dagen in de week is komen werken. Ds. Ruud Stiemer volgt hem op.
Met een dankbaar gevoel trekt Meynen straks de deur achter zich dicht. ‘Maar ook wel een beetje teleurgesteld, dat ik de jongeren niet heb kunnen inspireren. Ik ben aangesteld als predikant voor alle leeftijden, maar het accent in de kerkdiensten ligt toch wel erg op de ouderen. De kerk boet in aan populariteit. Niet zozeer religie, maar het instituut.’
Tijdens zijn veertigjarige loopbaan is zijn werkplek steeds een maatje groter geworden: eerst Culemborg, toen Amersfoort en ten slotte Haarlem. Aan al deze plekken bewaart hij goede herinneringen. Ook is hij sinds twintig jaar actief in het drugspastoraat van de Rotterdamse Pauluskerk.

Krentenbollen en shag
‘Op een zaterdagavond zag ik ds. Hans Visser van de Pauluskerk op televisie. Hij legde uit waarom hij vond dat je de kerk niet zo snel moet verkopen. Ook als je met vijftig man bent, kun je iets betekenen voor een wijk. Man, wat was ik het met hem eens. Ik ben toen gaan helpen met het rondbrengen van brood en krentenbollen – en ja, ook shag.’
In Rotterdam leerde hij de brug slaan tussen de actualiteit en de bijbel. ‘In het kerkcafé bespreken we zaken uit het nieuws, zoals het wereldkampioenschap voetbal of de crisis. Daar zoeken we een passende bijbeltekst bij. Zo ga ik zelf ook te werk. Ik ga de preekstoel niet op zonder de actualiteit. Je moet kunnen horen: o ja, die preek was uit juni 2010, want toen ging het over Paars-plus. De hele week knip ik stukjes uit de krant die ik op vrijdag of zaterdag in mijn preek verwerk.
Ik wil graag de worsteling horen van de kerk in deze tijd. Er heerst werkloosheid, het is crisis. Hoe ga je daarmee om? Die vragen wil ik aandacht geven. Ik wil geen oplossing bieden, maar de problemen zo signaleren dat erin doorklinkt: ik zou bij de koffie wel eens willen horen hoe ú erover denkt.’

Pluim
Kerkgangers weten de predikant vaak te vinden voor een gesprek. Soms komt hij zelf even aanwaaien voor een praatje, maar ook komen mensen naar hem toe met een vraag om hulp. ‘Zo sprak ik met een echtpaar uit een streng gereformeerd milieu, waarvan de ouders er moeite mee hebben dat hun kinderen dingen doen die zij vanuit hun jeugd nog als negatief ervaren. Ik probeer dan ook met die ouders te praten, om de problemen bespreekbaar te maken. Ik vind het jammer als mensen lijden en ik eigenlijk denk: hun lijden hoeft niet zo groot te zijn.’
Ook verwijst hij mensen die in financiële moeilijkheden zitten door naar de juiste instanties. Zijn gemeenteleden staan hem na aan het hart. Zo geeft hij een pluim aan de vele vrijwilligers die onder meer zorgen voor een jaarlijkse bazaar en een straatfeest met gratis maaltijd.
Zijn opvolger is inmiddels bekend: een invaller die zich in korte tijd geliefd heeft gemaakt. Zelf hoopt de pensionaris af en toe nog een woordje te kunnen spreken in de Noorderkerk. De vrijdagen blijft hij actief in de Pauluskerk.
‘Al merk ik wel het verschil tussen 65 en 71. Het werk valt me fysiek zwaarder, ook door het reizen. Ik heb er vrede mee dat ik af ga zwaaien.’

Het gesprek zit erop. Met een grote sleutelbos in de hand daalt hij voor de zoveelste keer de lange steile trap af. Buiten is het warm en benauwd. Midden tussen het drukke verkeer stapt hij op zijn fiets, op weg naar de volgende afspraak.