Kerk in Den Haag

Katholieke PvdA-politicus Marleen Barth: ‘Ik geef me over aan de kracht van het wonder’ (17 april)

Door Maarten Das
Gepubliceerd april 2011, jaargang 14, nr. 135

interview Marleen Barth wordt volgende maand de nieuwe fractievoorzitter van de Partij van de Arbeid in de Eerste Kamer. En ze blijft rooms-katholiek. ‘Aan de basis gebeuren dingen waardoor ik trots ben om katholiek te zijn.’

Het is de avond van de Provinciale Statenverkiezingen, een uur voor het sluiten van de stembureaus. Marleen Barth, de beoogde nieuwe fractievoorzitter van de PvdA in de Eerste Kamer, zit er rustig bij, al zijn er ‘flink wat schietgebedjes omhoog gegaan’ in de loop van de dag.
Marleen Barth is gepokt en gemazeld in politiek Den Haag. Ze was parlementair redacteur van Trouw en was ook lid van de Tweede Kamer. Zij is rooms-katholiek en een van de sprekers op een bijeenkomst deze maand in De Boskant over ‘katholiek zijn en blijven.’
De kerk ligt haar na aan het hart. Al zit ‘m dat naar haar zeggen meer in de theologie dan in het instituut.
‘Katholieken durven het mysterie het mysterie te laten zijn. Carel ter Linden, predikant van de Kloosterkerk, zei ooit tegen mij: “Natuurlijk heeft Jezus niet echt over het water gelopen, dat is een symbool.”
Waarop ik zei: natuurlijk heeft hij dat wél gedaan, dat is een wonder, en wonderen bestaan! Neem alleen al het feit dat er liefde bestaat. Jezelf overgeven aan de kracht van dat wonder, dat betekent katholiek zijn voor mij.’

Zwaar weer
Toch heeft Barth meer dan één keer op het punt gestaan de kerk te verlaten.
‘Niet alleen door de misbruikaffaires, hoewel ik die verschrikkelijk vind. Het is vooral de cultuur van verzwijgen en afdekken die me tegen de borst stuit. Ondertussen gaan priesters gewoon door met het veroordelen van condoomgebruik. Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen. We weten allemaal dat de kerk niet zonder zonde is. Dus voorlopig wil ik even geen stenen meer zien.’
Dat ze rooms-katholiek is gebleven, komt vooral door haar gevoel van solidariteit met clubs in zwaar weer. ‘Het voelt een beetje als burgemeester in oorlogstijd. Aan wie laat ik het over als ik vertrek? Bovendien: aan de basis gebeuren dingen waardoor ik trots ben om katholiek te zijn. In de kerstvakantie hebben wij drie Taizé-jongeren in huis gehad. Als je ziet hoe onze pastoor daar maanden met hart en ziel aan werkt en hoe die jongeren genieten: fantastisch.’

In beweging
Haar ouders zijn op haar zevende overgestapt naar het katholieke geloof. In die tijd, vlak na het Tweede Vaticaans Concilie in de jaren zestig, was de katholieke kerk volop in beweging, iets dat Barth vandaag de dag mist.
‘De rooms-katholieke kerk heeft altijd open gestaan voor maatschappelijke verandering. Dat is haar kracht geweest door de eeuwen heen. Tegenwoordig lijkt het wel alsof de kerk zich tegen de tijdgeest keert. Jongeren snakken naar spiritualiteit en zingeving. Maar ik zie nauwelijks een poging om daarbij aan te sluiten. Als dat zo doorgaat, vrees ik dat de kerk over twintig jaar in Nederland niet meer bestaat.’

Gewoon katholiek – een samenspraak. Zondag 17 april, 14 uur, De Boskant, Fluwelenburgwal 45. Aanmelden: info@deboskant.nl.