Kerkplein met labyrint vernoemd naar paus
Door Jan Goossensen
Gepubliceerd mei 2011, jaargang 14, nr. 136
Nieuws Het voorplein van de Parkstraatkerk wordt het Paus Johannes Paulus II plein.
De pauselijke nuntius F. Bacqué onthult het naambordje.
Het pleintje van de rooms-katholieke kerk van St. Jacobus de Meerdere aan de Parkstraat krijgt zondag 1 mei een naam: het wordt het Paus Johannes Paulus II plein. Dat gebeurt op de dag dat deze paus, die in 2005 overleed, in Rome zalig wordt verklaard.
De onthulling en zegening van het straatnaambordje gebeurt door mgr. F. Bacqué, nuntius van de paus (ambassadeur) in Nederland, om ongeveer kwart voor twaalf, na afloop van de kerkdienst. De korte plechtigheid wordt omlijst met een optreden van vendelzwaaiers en tamboers van een Noord-Brabants gilde.
De kerkdienst is een plechtige hoogmis die jaarlijks ter gelegenheid van de verjaardag van de pauskeuze van Benedictus XVI wordt gehouden in aanwezigheid van de bisschoppen van Nederland.
De vernoeming van het kerkpleintje heeft overigens geen officiële status. Het is een eerbetoon aan paus JP II. Het pleintje is na de restauratie van de monumentale kerk, die vorig jaar is afgerond, autovrij geworden.
Foto Haags Gemeente Archief
Het labyrint op het plein voor de Parkstraatkerk. Op de foto de begrafenis van de Argentijnse gezant Alexandre Guesalaga, mei 1928.
De vloer van het voorplein is belegd met tegels, die in een kunstig patroon zijn gelegd en samen een labyrint vormen. In de kerkelijke bouwkunst heeft een labyrint een hoge symbolische waarde: het wijst een bezoeker langs omwegen de weg naar 'de kern'.
Selma Sevenhuijsen van Labyrintwerk beschrijft het fenomeen ‘labyrint’ als volgt: ‘Een labyrint is een kruisingsvrij, slingerend pad dat je langs een aantal wendingen naar het centrum leidt en weer terug naar buiten. (…) Het lopen van een labyrint is behulpzaam bij het zoeken naar je kernwaarden: datgene waar je echt voor gaat in het leven.’
Het labyrint van de Parkstraatkerk is ontworpen door architect Pierre Cuypers, die in zijn kerkbouw bij voorkeur teruggreep op de middeleeuwse christelijke symboliek. Het mozaïek is in 1959 verdwenen. Het is de afgelopen jaren samen met de uitvoerige kerkrestauratie gereconstrueerd.
Sociale media
Follow @KerkDenHaag