Kerk in Den Haag

‘Bende van Negen’ in de Schilderswijk

Klaargestoomd voor de Citotoets - Schilderswijkjongeren

Door Hans Hemmes
Gepubliceerd maart 2010, jaargang 13, nr. 124

Reportage Om de vragen van de Citotoets te kunnen begrijpen, is het handig als je de Nederlandse taal goed beheerst. Tien kinderen kregen een spoedcursus.

Ze zijn met z’n tienen, maar noemen zich de ‘Bende van Negen’. Dat vonden ze leuker klinken. In een soort huiskamer met uitzicht op het groen hebben de tien groep acht-leerlingen de afgelopen weken keihard geoefend op de Citotoets. Gezellig met z’n allen aan een grote tafel met thee erbij. Ze kwamen twee keer per week bij elkaar voor een les van anderhalf uur, in het Stagehuis.
Het Stagehuis is een project van Stek (Stad en kerk) in de Schilderswijk, met studentenstages die ten goede komen aan de bewoners van het Teniersplantsoen en de wijk.

Moeders smeekten bijna om een plek voor hun kind in de Citogroep. Ze hadden er zelfs geld voor over, maar er waren maar tien plaatsen. Coördinator Willem Giezeman van het Stagehuis: ‘We deden taaloefeningen met deze moslimkinderen, zodat ze de vragen van de toets leerden begrijpen. We maakten samen ook boekjes of bijvoorbeeld een hoorspel.’ De lessen stonden onder leiding van Laura van Eeden, een kunstenares die ooit hoofd van een school was. Een groep meiden van de moskee hielp haar.
Van taalcursussen wordt vaak gezegd dat de deelnemers niet komen opdagen of er met tegenzin zitten. Giezeman verzet zich tegen dat clichébeeld. ‘De kinderen en de ouders zijn trouw. Dat is toch hoopvol? De praktijk spot met alle verhalen die de ronde doen.’

Mozaïekend
Het project in het Stagehuis ontstond toevallig. De vrouwenvereniging van de moskee en medewerkers van Stek leerden elkaar kennen tijdens het maken van een social sofa. Dat is een rijkversierde stenen bank met een buurtfunctie, waarop buurtbewoners hun creativiteit kunnen botvieren. Al mozaïekend vroegen de vrouwen of er in het Stagehuis ook huiswerkbegeleiding gegeven kan worden. De eerste groep van meiden uit de moskee (17,18 jaar) ging vorig jaar aan de slag. Bij de evaluatie kwam het verzoek van moeders om kinderen te helpen bij de Citotoets. Het Stagehuis kreeg steun van een aantal fondsen en toen kon de Citogroep beginnen.

Hoogleraar
Het circus van de toets is inmiddels achter de rug. Zouden de kinderen van het Teniersplantsoen nu allemaal een havo/vwo-advies krijgen? Giezeman denkt van niet, en dat was ook niet de verwachting van de ouders. ‘We maken hier geen hoogleraren van timmerlieden of omgekeerd. Er is aanleg of niet. De kinderen hebben wel meer zelfvertrouwen gekregen en kunnen nu de voorbeelden goed uitwerken. De ouders vinden het nuttig dat ze ook andere mensen tegenkomen. Hun wereld is verbreed.’
Een club van jongere scholieren van groep zeven staat al klaar om de plaatsen van de Bende van Negen in te nemen. Zij gaan zich voorbereiden op de entreetoets. Volgens Giezeman hechten ouders en kinderen daar veel waarde aan. ‘Er is altijd veel te doen over de Citotoets in groep acht, maar dan is de race eigenlijk al gelopen.’

Het geloof is al die tijd nooit een probleem geweest. De meiden van de Milli Görusmoskee lopen na de lessen naar de buren om koranles voor gevorderden te krijgen van de imam. ‘Ze vonden daar sommige teksten uit de bijbel mooi. We hadden een boekje gemaakt met 1 Corinthiërs 1, vers 13, over de liefde, en daar waren ze erg door geroerd. Vervolgens kwamen zij terug met mooie teksten uit de koran, waarvan de kinderen ook weer een boekje konden maken.’

 

De komende Boekenweek gaat over 'Jong zijn'. In het maartnummer van Kerk in Den Haag daarom enkele artikelen over jongeren en religie.

Zie ook:

Jong meisje in verzet tegen zwarte kousen - Franca Treur

'Iemand noemde me een engel'

Nacht van de Hoop

Vette pech kun je te boven komen