Archief
Jaargang:

Dilemma in remonstrantse gemeente

‘Kunt u misschien mijn boodschappen betalen?’

Gepubliceerd februari 2011, jaargang 14, nr. 133

nieuws Op een maandagochtend stond een man (‘André’) bij de deur van de remonstrantse kerk. Hij had een vraag: zou iemand met hem willen meegaan om boodschappen te doen, zodat hij de komende dagen te eten zou hebben?

In de remonstrantse kerk aan de Laan van Meerdervoort ontspon zich een boeiende discussie. Wat te doen? De deur dicht gooien en zeggen dat hij het zelf maar moest uitzoeken, tot zijn loon weer – tien dagen later – zou worden uitbetaald? Hem iets geven van wat er in de hal klaarstond voor de voedselbank? Alleen: die levensmiddelen hadden een andere bestemming. Hem geld geven? Maar hoeveel dan? En wat gaat hij met dat geld doen? Staat er morgen dan niet weer iemand voor de deur?
Optie vier was om André te verwijzen naar andere instanties: de Sociale Dienst, het Leger des Heils. Daar was hij echter al geweest. Ze konden hem niet helpen: hij verdiende te veel. Optie vijf was: meegaan om boodschappen te doen. Dat heeft een gemeentelid uiteindelijk gedaan.

De vraag die nu bij de remonstranten leeft is: hebben we hier goed aan gedaan? Degene die met hem meeging, zegt: ‘Dit soort vragen vraagt om directe actie en je moet dus op je gevoel durven afgaan. André maakt een nette indruk, leek zich niet beter voor te doen dan hij was. Hij schaamde zich, maar bleef correct, ging ook niet overdreven dankbaar doen. Zijn verhaal was consistent. Wie zijn wij dat we André de deur mogen wijzen. Wij, die al zoveel hebben?’
De betrokkenen denken dat ze, juist door op hun gevoel af te gaan, een goede keuze gemaakt hebben. Het voorval heeft intussen de gemeente wel aan het denken gezet.

 

 

| |