Kerk in Den Haag

Lintje voor Tonny van Gerwen: ‘Respect is het mooiste dat je kunt verdienen’

Door Hans Hemmes
Gepubliceerd september 2009, jaargang 13, nr. 118

Nieuws De lintjesregen is alweer voorbij, maar voor de onderscheiden vrijwilligers lijkt het als de dag van gisteren. Je zult maar met een smoesje naar Diligentia zijn gelokt en daar horen dat het Hare Majesteit heeft behaagd…Dat overkwam Tonny van Gerwen-Innemée.

‘Het was zo hartverwarmend. Dat applaus van al die mensen, mijn familie en vrienden. Iedereen zat in de zaal en ik wist van niks. Ik dacht nooit dat ik voor zoiets in aanmerking zou komen.’ Voor Tonny van Gerwen was de ervaring ook om een andere reden buitengewoon. Ze is min of meer opgegroeid met het koningshuis. ‘Mijn moeder is op dezelfde dag geboren als Juliana. Het was op 30 april dus altijd dubbel feest bij ons.’ Nog steeds hangt er bij haar een portret van de koninklijke familie in de kamer.

Enorme ramen

Tonny van Gerwen (68) is gastvrouw in de Emmausparochie (Leyenburg). Wie de rooms-katholieke kerk bij het winkelcentrum Leyweg doordeweeks binnenstapt, wordt door haar ontvangen. Ze beantwoordt vragen over de architectuur, of maakt desgewenst een afspraak met de pastoor. Ze houdt van de sacrale uitstraling van het gebouw en vooral van de enorme gebrandschilderde ramen. De parochie maakte een bewogen geschiedenis door: er is zeven jaar gesteggeld over renovatie of nieuwbouw. Uiteindelijk kreeg de kerk een nieuw ‘innerlijk’. In de grote kerk is een kleinere ‘binnenkerk’ gebouwd.

Jaarlijks hoogtepunt voor Tonny van Gerwen is de bedevaart naar Lourdes. Ze helpt bij het organiseren van de busreis vanuit Den Haag en Wateringen en gaat mee als begeleidster. Voor iedereen heeft ze een vriendelijk woordje. Ze kan zich goed voorstellen wat mensen van zo’n bedevaart verwachten. ‘Lourdes heeft me ooit over een diep dal heen geholpen. Ik weet niet hoe mijn leven anders was gelopen. Dat water heeft vooral symbolische waarde. Het geneest niet, al nemen mensen er liters van mee naar huis.’

Kattenzorg

Het Lourdeswerk doet ze samen met haar man Jan. Hij omschrijft haar als ‘de bescheidenheid zelve’. Tonny van Gerwen noemt zich een vrijwilligster ‘die zich met hart en ziel inzet voor mens en dier’. Dier? Jazeker, want we mogen Kattenzorg niet vergeten, waar ze al 35 jaar actief voor is. Ze verzorgt de dieren van mensen die het tijdelijk niet meer kunnen, vanwege vakantie of een ziekenhuisopname.

In deze zomermaanden heeft ze een paar ‘adresjes’ op loopafstand van haar huis. ‘Met een collegaatje verzorg ik een poesje met suiker. ’s Ochtends en ’s avonds geven we het beestje insuline.’ Ze noemt de poezen haar ‘levendige hobby’.

‘Ik dank God dat ik een gezond lijf heb en zoveel kan doen voor dieren en mensen. Respect is toch het mooiste salaris dat je kunt verdienen.’