Kerk in Den Haag

Liefdesdansen in Museon

Niet Salomo maar vrouw zou Hooglied hebben gemaakt (dans 26 september)

Gepubliceerd september 2010, jaargang 14, nr. 128

Agenda Het bijbelboek Hooglied inspireert: tot studie en tot kunst. Twee vrouwen gingen er, geheel los van elkaar, mee aan de slag. De Keniaanse Dorcas Chebet en de Indonesische Romanita Santoso.

Het Hooglied zou niet aan Salomo moeten worden toegeschreven, maar aan de vrouw die in dit bijbelboek bezongen wordt. Dat is de uitkomst van een onderzoek dat de Afrikaanse Dorcas Chebet gedaan heeft. Daarmee verandert het perspectief totaal en zou niet de man, maar de vrouw initiatiefnemer zijn in het liefdesspel.
Chebet studeerde aan St. Pauls Limuru, de universiteit waar ook Willem Jansen en Heleen Joziasse aan verbonden zijn. Zij zijn door de classis Den Haag van de PKN uitgezonden naar Kenia. Het onderzoek naar het Hooglied deed Chebet in Kampen. Ze presenteerde haar bevindingen afgelopen zomer bij het Institute of Social Studies in Den Haag.

Polygamie
Het Hooglied is een lied van een bekoorlijke vrouw, een vrouw ‘donker van huid’. Een Afrikaanse, zo stelt Chebet. Haar situatie, als lid van de harem van Koning Salomo, is vergelijkbaar met die van die van veel vrouwen in Afrika, waar polygamie gewoon is. Chebet, die zelf uit een polygame familie komt, protesteert heftig tegen polygamie en de negatieve gevolgen: vrouwen worden verkocht en zijn ondergeschikt aan echtgenoten, broers en zwagers. Ze worden gezien als bezit. Uit het Hooglied trekt Chebet een positieve conclusie voor vrouwen in Afrika: ‘Je bent mooi, je mag er zijn’, je bent een subject.’
Vanuit dit bevrijdende nieuws kunnen vrouwen opkomen voor hun situatie, die vaak gekenmerkt wordt door achterstelling, hard werken, blootstelling aan hiv. Vrouwen kunnen hun kracht herontdekken in het Hooglied als song, aldus Chebet. ‘In de cultuur van Kenia kunnen mannen zich niet doof houden als wij vrouwen protestliederen gaan zingen.’

Javaans
In september is er opnieuw Haagse aandacht voor het Hooglied, zij het in een totaal andere setting. Het bijbelboek inspireerde de choreografe Romanita Santoso tot het maken van liefdesdansen. De voorstelling is te zien in het Museon en heet ‘Kidung Agung’, Indonesisch voor ‘Hooglied’. In de Javaanse danstaal worden fragmenten van het Hooglied uitgebeeld. Anita Poolman draagt de teksten voor in het Nederlands, Romanita Santoso danst.

Zondag 26 september, 14 uur, in het Museon. Toegang € 10 / 7,50.