Kerk in Den Haag

Drieluik 'Tijd' van Bill Bogaarts

Nieuw leven zweeft de stad binnen, schilderijen van Bill Bogaarts

Door Jan Goossensen
Gepubliceerd december 2008, jaargang 12, nr. 111

Achtergrond In een groot drieluik, ‘Tijd’ geheten, heeft Bill Bogaarts verschillende momenten uit de menselijke beschaving vastgelegd.

[inleiding]

Dit schilderij van de Haagse kunstenaar Bill Bogaarts toont een groot en blozend kind, dat vanachter de horizon in de wereld van de grote stad verschijnt.

Het kind kijkt nieuwsgierig en tegelijk een tikje angstig, zoals kinderen kunnen kijken. Het is jong en enthousiast.

Het weet niet waar het zijn voet op aarde neerzet. Voorlopig zweeft het een beetje. Misschien wil het straks wel de hele boel overhoop schoppen.

Voor Bill Bogaarts verbeeldt ‘zijn’ kind de nieuwe generatie. Wie goed kijkt, zou kunnen zien dat het kind uit die gigantische paarse woonkazerne vol uniforme appartementen ontspruit. Zoals spectaculair nieuw leven uit een gewone broedmachine kan komen.

Voor dat nieuwe leven, of die nieuwe toekomst die zich aandient, mag je van mij gerust het Christuskind lezen, zegt Bill Bogaarts. ‘Dat was nog eens nieuw leven: over impact gesproken.’

[artikel]

‘Ieder mens past in dit verhaal’

Op het linkerpaneel vliegen, onder een blauwe hemel, enkele prehistorische barbaren een Griekse tempel binnen. Ze zijn gekleed in dierenhuiden en gewapend met knotsen. Het stuk symboliseert de ontwikkeling van de mens: de beschaving wordt veroverd. Het omgekeerde is ook waar: de beschaving wordt altijd weer bedreigd, want barbaren sterven nooit uit.

 Statisch beeld

Het middendeel bestaat uit een uiterst smal, langgerekt gezicht. Het is een statisch beeld. Het androgyne gezicht lijkt weg te zakken in een zwart gat en de omliggende bebouwing mee te zuigen. Het is nacht; sterren flonkeren aan de zwarte hemel. Dit deel is een spiegel van de toeschouwer, wil Bogaarts zeggen. Het symboliseert de bestaande situatie. Noem het een stilstaand punt van de beschaving.

De nieuwe dag

Op het rechterluik is het ochtendgloren van de nieuwe dag te zien. De lucht is aan de linkerkant vriendelijk roze, wordt echter fel rood naarmate de tijd verstrijkt.

Dat rood, zegt Bogaarts, heb ik niet zo fel willen maken dat het lijkt op de ontploffende zon, zeg over vijf miljard jaar. Maar die kant gaat het volgens hem wel op.

De lucht staat bol van spanning. De strepen symboliseren volgens de kunstenaar een elektriserende lading. Het beeld ademt verontrusting.

Het blozende kind, dat alle aandacht opeist, zweeft als in een sciencefictionfilm over de wereld. Het is een fantasiewereld. Ook de vorm van de gebouwen doet sf-achtig aan. Eén gebouw lijkt te zweven. Ach ja, waarom niet?

Bill Bogaarts, die tal van schilderijen heeft gemaakt met een filosofisch-religieuze inslag: ‘Ik schilder een fantasiewereld, maar het schilderij is wel serieus bedoeld. Het is de gang van de mensheid. Tijdloos. De horizon is licht gebogen, het verhaal is cirkelvormig. Iedereen past ergens in het verhaal.’

Ook dat kind, dat het nieuwe leven symboliseert?

Ook het kind.’

 [kader]

Tentoonstelling over ‘oorlog’

 Bill Bogaarts is de curator van een themaexpositie over ‘oorlog’ bij de Haagse Kunstkring aan de Denneweg 64. Een opvallend onderwerp voor de decembermaand. Zijn verklaring: ‘Zonder oorlog geen vrede.’

De expositie bevat schilderijen van HKK-leden en anderen,in verschillende stijlen. Vanaf 13 december.

Werk van Bill Bogaarts is deze maand ook te zien in café De Posthoorn aan het Lange Voorhout.