Kerk in Den Haag

Paasterreur en paaseducatie

Door Jan Goossensen
Gepubliceerd april 2009, jaargang 12, nr. 115

Column

Zelfs op de website van het Kruidvat wordt Pasen uitgelegd.

Bij Kerst is dat niet nodig, maar paasaankopen hebben een volkskundige onderbouwing nodig.

Uit een intrigerend oersoepje van de Germaanse godin Ostara, en mythen en symbolen waarin hazen en eieren figureren, moet blijken waarom momenteel alle etalages geel kleuren.

Crisis of niet, de hazen en kuikentjes bevolken weer de winkels. En de hazelaartakken krullen weer vrolijk.

De vindingrijkheid van het commerciële deel der natie kent geen grenzen. Na Kerst heeft ook Pasen een warm plekje gekregen in het midden- en kleinbedrijf. Het voorjaar mag nog zo guur zijn, en Pasen mag vroeg of laat vallen, het opstandingsfeest is inmiddels een geheide kaskraker geworden.

 

‘Op z’n paasbest’ is een uitdrukking die je zelden meer hoort. Wie schaft zich nog voor Pasen een geheel nieuwe garderobe aan? Maar in overdrachtelijke zin heeft zich in enkele jaren een complete paasmetamorfose voltrokken. Voor een paar eitjes meer of minder, of een tochtje naar de onvermijdelijke meubelboulevard, doen we het niet meer.

Wie nu de handelsdraaiboeken voor Pasen doorkijkt, ziet een kopie van de kerstcommercie. Bladen moedigen aan een paasboom in huis te halen, die met veertjes kan worden versierd. Bedrijven kunnen na hun kerstpaketten nu ook paaspaketten bestellen.

 

Daarmee is Pasen teruggekeerd naar waar het begon: een religieus getint feest om het nieuwe leven te vieren. Nu het Kruidvat zich erop heeft gestort, is het opnieuw een waar volksfeest geworden. Eerder shockeerde het Kruidvat al cultuurminnend Nederland door cd’s van klassieke componisten uit te brengen. Geen Bach naast de deodorant, was de kritiek. Totdat bleek dat deze actie meer aan cultuurspreiding deed dan alle overheidscampagnes bij elkaar.

 

Misschien gaat het zo ook met Pasen. Het is toch wel opmerkelijk op de website van de drogisterijketen alles over het joodse pesach te lezen, en verder dat op het concilie van Nicea in 325 de kerkleiders besloten Pasen voortaan op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente te vieren.

Nicea naast de Nivea.

Zo’n educatief paasuitstapje kun je nauwelijks verzinnen.