Kerk in Den Haag

Paaswake in gigantische huiskamer

Door Margot C. Berends
Gepubliceerd april 2010, jaargang 13, nr. 125

Nieuws Honderdvijftig mensen hebben wakend en dwalend in de Grote Kerk de Paasnacht doorgebracht. De Nacht van de Hoop was bedacht om op een experimentele en alternatieve manier Pasen in te luiden. Sfeervol, maf, symbolisch, origineel, kunstzinnig, meditatief: allemaal woorden die de nacht omschrijven. Een Paaswake waar kwaliteit voorop stond.

Het koor van de Grote Kerk is bezaaid met zwarte zitzakken. Ertussen staan gele schemerlampjes in allerlei soorten en maten. Bezoekers  zitten en liggen her en der. Anderen lopen een labyrint dat midden in het lege schip van de kerk is aangebracht, schilderen aan een groot kunstwerk, volgen een toneelstuk onder de toren of halen een handje pinda's bij een maf autootje met het opschrift 'Koek en hoopie'.

Ieder heel uur slaat een grote gong, waarna iedereen zich verzamelt op de zitzakken. Een toneelspeler vertelt een verhaal over hoop, in zeven vervolgdelen. Daarna vertelt iemand waardoor hij of zij geïnspireerd wordt. Muziek klinkt en op het gewelfde plafond hoog boven het koor is een feëriek bewegend lichtkunstwerk te zien. Languit liggend kun je daar het beste van genieten.

De avond begon wat onrustig, ook omdat iedereen z'n draai nog wat moest vinden. Maar allengs wordt het patroon duidelijk. Als rond één uur een deel van de bezoekers naar huis gaat en de diehards overblijven, daalt er een meditatieve rust over de kerk. De sfeer in de gigantische ruimte wordt bijna intiem, alsof je werkelijk in een huiskamer zit.

De organisatoren - medewerkers van Stek - vertellen dat ze vóór alles kwaliteit wilden. 'Je moet niet denken dat je alles zelf kunt.' En dus zijn er professionele kunstenaars en andere deskundigen ingehuurd, die de nacht kleur geven. De formule is perfect: wie wil kan aan een activiteit meedoen, wie dat niet wil kan z'n eigen gang gaan. 'Jullie kunnen weer gaan dwalen door de kerk', zeggen de presentatoren steeds na de vaste programmapunten rond het hele uur. De nacht vliegt voorbij.

Tegen het ochtendgloren wordt de Paaskaars naar binnen gebracht. De bezoekers - veel jongeren, maar ook ouderen -geven elkaar het licht door. De man van de catering, die intussen tientallen ontbijtjes op borden heeft neergelegd, kijkt ernaar. Hij heeft vast nog nooit zo'n rare klant gehad, op zo'n vreemd vroeg tijdstip. Maar het kan niet anders, of ook hij wordt getroffen door de weldadig rustige sfeer.

Het was een experiment, deze Paaswake. Een volledig geslaagd experiment. Volgend jaar weer, graag.