Archief
Jaargang:

Peter Konijn van Cordaid: 'Minder hulp? Meer sociaal leed'

Door Jan Goossensen
Gepubliceerd januari 2011, jaargang 14, nr. 132

nieuws Ontwikkelingssamenwerking lijkt de geesten te splijten. Rechts wil minder, links wil meer. Hoe redelijk zijn de bezuinigingen van het kabinet-Rutte?

Een van de grote organisaties op het gebied van ontwikkelingssamenwerking is Cordaid, een rooms-katholieke instelling waarvan het hoofdkantoor in Den Haag staat. Peter Konijn is verantwoordelijk voor het beleid op de lange termijn.

Maakt u zich zorgen over de bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking?
‘Zeker. We krijgen van de overheid vanaf dit jaar tachtig miljoen euro. Dat is een kwart minder dan voorheen. Bovendien dreigt er nog een extra bezuiniging. Als die doorgaat, zakken we naar zeventig miljoen. Overigens is ons totale budget veel groter, 145 miljoen. We hebben ons voorgenomen door te roeien met de riemen die we hebben. Cordaid heeft een lange geschiedenis. We hebben een groot netwerk en ondersteunen 1.100 partner-organisaties in 37 landen.’

Wat verwijt u het kabinet?
‘De bezuinigingen worden niet evenredig verdeeld. Nederland geeft om te beginnen begrotingssteun aan regeringen. Verder aan organisaties zoals het Internationale Monetaire Fonds. Daarnaast gaat er geld naar de binnenlandse zogenoemde medefinancieringsorganisaties, zoals het katholieke Cordaid, het protestantse Icco, het humanistische Hivos en het neutrale Oxfam Novib. Op de hele begroting voor Ontwikkelingssamenwerking drukken deze vier clubs voor slechts veertien procent, maar aan de bezuinigingen dragen we veel meer bij.
Overigens stelt de overheid ons nog steeds in staat ons werk goed te doen. We zijn daar dankbaar voor. Dat wij als Cordaid geld krijgen, is geen vanzelfsprekend recht. Ook de totale Nederlandse inspanning, 0.7 procent van het bruto nationaal product, is internationaal gezien zonder meer goed te noemen.’

Wat vinden uw overzeese partners van de bezuinigingen in Nederland?
‘Ze zijn, net als wij, bezorgd, omdat ze een politieke trend zien dat ons land minder belang hecht aan goede ontwikkelingssamenwerking. Uit India kregen we de suggestie om meer kabaal te maken. Dat verwacht men van ons. Natuurlijk brengen we onze argumenten bij het kabinet onder de aandacht.’

Dambisa Moyo uit Zambia stelt in haar boek ‘Doodlopende hulp’ voor de hulp uit de rijke landen maar helemaal af te schaffen. Dat zou beter zijn en Afrikaanse landen stimuleren zelf orde op zaken te stellen.
‘Dat is het geluid van een jonge Afrikaanse generatie, die er genoeg van heeft steeds te horen dat Afrika het zogenaamde verloren continent is. Overigens is die vooruitgang er wel degelijk, ook dankzij de recente enorme investeringen van China. Maar economische groei in algemene zin wil niet zeggen dat het op sociaal gebied goed gaat. En daar zorgen onze partner-organisaties juist voor. Als we onze hulp zouden stoppen, zou dat veel leed veroorzaken.’

Alle artikelen over armoede:

Soep en schoonheid, beide hebben we nodig

Kunst: veel bidden en Goudse kaas eten

Huizen van koeienmest

Geestelijke armoede: populisme opstapje voor fascisme

Cordaid: Minder hulp? Meer sociaal leed

Meer stilteacties tegen armoede

Er is een leven na de staatssteun

Armoede in Escamp: 'Geen moeras van somberheid'

 

 

| |