Relaties: 34 jaar samen - ‘Dan denk ik: hij speelt speciaal voor mij’
Door Hans Hemmes
Gepubliceerd mei 2009, jaargang 12, nr. 116
Interview Getweeën runden ze het kerkkoor De Zingende Parkietjes. Ankie en Wim van der Vange lijken zelf wel twee parkietjes. Al 34 jaar lang zitten ze innig samen in de kerkbanken.
Ankie en Wim van der Vange: 'Het was liefde op het eerste gezicht.'
In de rooms-katholieke Heilige Familiekerk zit een ouder stel vooraan. Bij de preek legt de man liefdevol een arm om haar middel. Het is een wekelijks ritueel dat ontroert. ‘Die zijn al dertig jaar zo verliefd op elkaar’, wordt er gefluisterd. De vrouw, Ankie, moet lachen als ze dit verhaal hoort. ‘We zijn niet verliefd meer, maar we houden erg van elkaar, al 34 jaar.’
De vonk tussen Ankie en Wim van der Vange sloeg over toen ze samen in een kerkkoor zaten. Het was liefde op het eerste gezicht. Ze lieten zich niet van de wijs brengen door het leeftijdsverschil: hij is elf jaar ouder. Beiden hadden ze een huwelijk achter de rug dat op de klippen was gelopen.
Ankie: ‘De tweede keer mag het gewoon niet mislukken. Daarom willen we alles op alles zetten. We zijn ook rijper geworden door die tijd ervoor.’
Vechten
Ze trouwden in 1975 voor de burgerlijke stand en in 1979 voor de kerk. ‘Dat ging niet zomaar. We moesten veel uitleggen aan de pastoor over ons eerste huwelijk. We hebben vier jaar moeten vechten.’ Het maakte de huwelijkssluiting in de Sacramentskerk tot een bijzondere gebeurtenis.
De kerk is inmiddels gesloten, maar was jarenlang een plek waar Ankie en Wim hun liefde voor de muziek met elkaar konden delen. Ze runden er het kerkkoor De Zingende Parkietjes, Wim dirigeerde en bespeelde het orgel. Ankie stopte ermee in 1998 omdat ze tobde met haar gezondheid. Er volgden operaties, het was een zware tijd. ‘Ik heb veel protheses.’ Ook Wim gaf het kerkkoor op: ‘Anders zit ze maar alleen thuis ’s avonds.’
Wegcijferen
Ankie glundert als het over de kerkmuziek gaat. ‘Ik geniet er nog steeds van als mijn man orgel speelt. Dan denk ik: hij speelt speciaal voor mij.’ Ze gaan graag samen naar de kerk. Hij helpt haar op weg. Ze is bijna blind aan het worden. ‘Ik wil nog zo graag meezingen. Maar dan met een loep op, je wordt er bekaf van.’ Als ze het even niet aan kan, is er die arm om haar middel.
Wat is hun geheim? Hij: ‘Proberen het steeds beter te doen.’ Zij: ‘Jezelf wegcijferen en de ander terzijde staan.’ En, vult hij aan: ‘Het leven is nog uitdagend genoeg. Als er wat wegvalt, maken we gewoon een nieuwe uitdaging.’
‘Het was alsof ik thuis kwam’ – homo na 32 jaar huwelijk
‘Ik wilde oud worden met die knappe agent’- gescheiden
‘Dit is niet meer de man met wie ik trouwde’ – niet meer thuis
Zie ook:
‘God heeft goede mensen op mijn pad gestuurd’ – bevrijding voor lesbienne
Sociale media
Follow @KerkDenHaag