Relaties: homo na 32 jaar huwelijk - ‘Het was alsof ik thuis kwam’
Door Margot C. Berends
Gepubliceerd mei 2009, jaargang 12, nr. 116
Interview Hij en zijn vrouw hadden het goed samen. Een paar jaar na haar dood krijgt hij een nieuwe relatie. Met een man.
Richard Kollaard: ‘Ik heb nergens spijt van.’
Toen Richard Kollaard en zijn vrouw voor het eerst in de Kloosterkerk kwamen, keken ze elkaar tijdens de dienst aan en wisten ze: ja, dit is het. Hun vier kinderen zijn er betrokken geraakt bij de nevendiensten en de crypt en nog steeds is Kollaard (78) er actief.
Na 32 jaar huwelijk stierf zijn vrouw. Plotseling.
‘We zaten aan tafel. Opeens viel ze voorover.’
Dat is nu zeventien jaar geleden. Een eenzame tijd volgde, ook al had Kollaard genoeg mensen om zich heen. Maar toen leerde hij Erik kennen. Een vriendschap groeide. Toen Erik een reisje naar Berlijn zou maken en zijn reisgenoot afbelde, vroeg hij of Richard meewilde. Hij vertelde erbij: ‘Je moet wel weten dat ik homo ben.’ Geen enkel probleem, vond Kollaard.
Maar die mededeling ‘gooide opeens een deur open’. ‘Ik ben de volgende ochtend naar hem toegegaan en heb hem verteld dat ik van hem hield. We zijn nu veertien jaar samen.’
Belofte
‘Het was alsof ik thuiskwam. Mijn huwelijk was goed, maar soms was ik wel eens depressief. En ik zat een keer zomaar op een bankje bij de Hofvijver te huilen, om niets. Tijdens onze vakanties op Texel ging ik af en toe naar het naaktstrand, en ik herinner me dat ik dan naar de mannen keek en niet naar de vrouwen. Maar nooit had ik eraan gedacht dat ik homo zou kunnen zijn. Ik ben mijn vrouw altijd trouw gebleven. Dat is mijn gereformeerde achtergrond; als ik ergens voor kies, dan houd ik me aan mijn belofte.’
De kerk, de familie, de omgeving: niemand reageerde afwijzend op de nieuwe wending in Kollaards leven. Inmiddels is hij actief in allerlei homobewegingen en geniet hij van de jaarlijkse gayparade in Amsterdam. Hij was de initiatiefnemer voor het oprichten van een woongroep voor ‘Roze ouderen’ en stond aan de wieg van de Haagse roze vieringen.
‘Sommigen zeggen – mot dat nou, zo’n eigen viering? Já, zeg ik dan. Friezen hebben ook hun eigen kerkdiensten in Den Haag. Het is gewoon fijn om met gevoelsgenoten samen te zijn.’
Heeft hij het gevoel dat hij een kans gemist heeft, in zijn leven? ‘Nee. Mijn vrouw en ik hadden het goed samen, ik heb lieve kinderen, ik ben gelukkig. Ik heb nergens spijt van.’
‘Dan denk ik: hij speelt speciaal voor mij’ – 34 jaar samen
‘Ik wilde oud worden met die knappe agent’- gescheiden
‘Dit is niet meer de man met wie ik trouwde’ – niet meer thuis
Zie ook:
‘God heeft goede mensen op mijn pad gestuurd’ – bevrijding voor lesbienne
Sociale media
Follow @KerkDenHaag