Kerk in Den Haag

AlleenCafé in Laak

Rouwen in de kroeg

Door Maarten van Krimpen
Gepubliceerd november 2009, jaargang 13, nr. 120

Reportage Wie een dierbare begraven heeft, heeft soms behoefte om met lotgenoten te praten. In Laak kan dat nu in het AlleenCafé.

In de Laakkapel staat de radio aan. Zachtjes, op de achtergrond. ‘To be left outside alone’, zingt de Amerikaanse zangeres Anastacia. Alleen achtergelaten worden. Daar gaat het over tijdens deze eerste bijeenkomst van het AlleenCafé. Hoewel de naam misschien anders doet vermoeden, benadrukt diakonaal werker Elziena Oosterhuis dat het AlleenCafé geen datingplek is voor singles.
‘Het is een middag waar je op een luchtige manier rouw kunt verwerken, wanneer een dierbare is overleden’, zegt Oosterhuis. ‘Er is een ongedwongen sfeer. Je kunt weglopen wanneer je wilt. Net als in een echt café.’
Het AlleenCafé biedt begeleiding bij de afhandeling van praktische zaken en professionele rouwbegeleiding. Verder kunnen lotgenoten elkaar ontmoeten. Het café is een initiatief van verschillende welzijnsorganisaties in het Laakkwartier. De naam is afgeleid van het Alzheimercafé.

Geen stropdas
Tegen drie uur ’s middags is het nog rustig in de Laakkapel. Naast een aantal medewerkers van de verschillende instanties, zijn er slechts zes geïnteresseerden aangeschoven. Toch is predikant Rob van Essen tevreden. Hij is een van de organisatoren. ‘Voor een eerste keer is zes personen een keurig aantal. Dit zijn natuurlijk ook weer mensen die het aan vrienden en familie doorgeven.’
Pastor Marinus van den Berg, landelijk expert op het gebied van rouwbegeleiding, is gastspreker. In plaats van de afgesproken twintig minuten, spreekt hij bijna een uur. Het is muisstil in de kapel. Kernvraag vanmiddag is: ‘Wat gebeurt er met mij, als er iemand in de omgeving komt te overlijden?’
Van den Berg: ‘Bij rouw kom je in een onbekend land terecht waarin je niet weet waar je heen moet. Je hebt bijvoorbeeld een compleet andere manier van waarnemen. Zo sprak ik een man die net zijn tante had begraven, die tijdens zijn leven als een moeder voor hem had gefungeerd. De uitvaart was op een erg warme dag en de voorganger had vanwege de hitte geen stropdas om. De man zei naderhand dat hij daar zeer beledigd over was.’
Van den Berg vertelt over een vrouw wier echtgenoot is overleden. ‘Het eerste jaar na zijn dood ging alles prima. De vrouw dacht: als dit jaar goed ging, dan zal de rest ook wel goed gaan. Het tegendeel bleek waar. De bekende valkuil: er heerst nog steeds het idee dat rouw maar één jaar duurt. Maar daarna begint het pas.’

Buurt
AlleenCafé is een van de projecten die werden geïnitieerd om de Laakkapel meer connectie met de buurt te laten krijgen. Diakonaal werker Oosterhuis ging de wijk in om te kijken waar behoefte aan was. ‘Het bleek toen dat bewoners graag rouwbegeleiding zouden willen. We zijn toen met verschillende instanties om de tafel gaan zitten om te kijken wat wij konden doen.’
Iedere tweede dinsdag van de maand is het AlleenCafé open, van 15 tot 17 uur.

 

Adres Laakkapel: Deimanstraat 7.