Sluiting Exoduskerk: geen liturgisch drama
Door Lenie Vollebregt
Gepubliceerd januari 2011, jaargang 14, nr. 132
reportage In Den Haag zuid-west is de Exoduskerk gesloten. Een impressie van de laatste uren, door oud-predikant Lenie Vollebregt.
Ben W. Damen
De slotviering in de Exosduskerk.
In het laatste weekeinde van november heeft de hervormde wijkgemeente van de Exoduskerk met een bitterzoete mengeling van verdriet en hoop afscheid genomen van haar gebouw. Een kleine troost daarbij is dat de kerk in gebruik blijft van een christelijke gemeenschap, de Église Évangélique de la Haye, die al bijna tien jaar medegebruiker is.
Met deze Congolese kerk is door de PGG een bijzondere afbetalingsregeling getroffen, waardoor het voor de Église Évangélique mogelijk wordt om het kerkgebouw te kopen. De kerk blijft dus als kerk in gebruik, en het wandreliëf, voorstellend de exodus van het volk Israël uit Egypte, blijft intact. Tot opluchting van de vertrekkende gemeente. Of het afstoten van de Exoduskerk door de Protestantse Gemeente te ’s- Gravenhage de juiste keuze is, zal altijd wel een vraag blijven. Was het andere gebouw, de gereformeerde Salvatorkerk, juist voor (nieuwe) migrantenkerken niet geschikter geweest?
Sober
Op de zaterdagmiddag voorafgaand aan de eerste Advent wordt de sluitingsdienst gehouden. Met een volle kerk, zoals in de dagen van het begin. Veel oud-gemeenteleden zijn gekomen om nog eenmaal de sfeer in de kerk van hun jeugd te proeven. Dat kan bij uitstek in de nazit aan het buffet, waardoor een stemmige bijeenkomst uiteindelijk toch uitloopt op een reünieachtige avond vol goede herinneringen.
De afscheidscommissie heeft elke vorm van liturgisch drama zoveel mogelijk willen vermijden. Zo ligt het accent op de toekomst, op de nieuwe kansen en op toewerken naar een gezamenlijk visioen. Het predikantenechtpaar Burema-Kamphuis gaat voor en houdt het sober. Een eerder voorgenomen avondmaalsviering, wat nu juist een zinvolle en ingetogen vorm van afscheid had kunnen zijn, blijkt uiteindelijk toch niet in de liturgie opgenomen.
'Open armen'
Na de dienst talmt de gemeente nog als oude vrienden, die hun gebouw, hun soosruimte beneden, de vele herinneringen, de film- en discussieavonden en de zeilkampen uit de bloeitijd van de sixties nog even willen vasthouden. Intussen vindt de afscheidsglossy Exodus!, een fotomagazine met herinneringen van gemeenteleden, vele afnemers. Aan het slot wordt de sleutel van het gebouw overhandigd aan de voorganger van de nieuwe bewoners, ds. Jean-Marie Luemba. Dan is het voorbij.
De ouderen trekken weemoedig naar hun huizen, wetend dat zij volgende week ‘met open armen’, zoals dat heet, in de andere kerk in de buurt ontvangen zullen worden.
Als de kerk leegloopt clusteren enkele jongeren nog samen. Voor hen is het samengaan al zo lang een vanzelfsprekende zaak. Ze zijn maar met een handjevol.
Maar ze zijn er. Toch.
Ben W. Damen
Sociale media
Follow @KerkDenHaag