Archief
Jaargang:

Vrede in het Soeficentrum

Universeel dansen laat grenzen trillen

Door Nelleke de Jong-van den Berg
Gepubliceerd november 2010, jaargang 14, nr. 130

reportage Nelleke de Jong ging een avond ‘zingen en dansen voor de vrede’ in het Soeficentrum. Alle wereldgodsdiensten deden mee.

Stappen en buigen rond gehaakte harten.

Foto Rogier Chang

Stappen en buigen rond gehaakte harten.

Een avond dansen voor de universele vrede in het Soeficentrum aan de Anna Paulownastraat – op steenworp afstand van het Vredespaleis. De zaal waarin gedanst gaat worden, is strakwit. In een brede nis staat een tafel met zeven kaarsen.
De vrouw die straks het dansen zal leiden, Zubin Nur, legt uit dat zes daarvan voor de zes wereldgodsdiensten zijn: hindoeïsme, boeddhisme, zoroastrisme, jodendom, christendom en islam. De zevende kaars is voor ‘iedereen die het licht van de waarheid heeft hooggehouden, ook in tijden van menselijke onwetendheid’.
Tijdens de Universele Eredienst (elke zondagochtend), worden de kaarsen aangestoken met de vlam van het ene Godslicht dat aan de wand boven de tafel hangt. Bij elke kandelaar ligt het heilige boek van die godsdienst.

Visioenen
Vanavond zijn alle stoelen aan de kant geschoven. In het midden van de zaal ligt een kleed met daarop acht in elkaar gehaakte harten, het symbool van de Dances of Universal Peace. Het initiatief tot de vredesdansen werd vijftig jaar geleden genomen door een Amerikaan van joodse afkomst, Samuel Lewis. Hij was ook soefi- en zenleraar, na visioenen van hand in hand dansende mensen die om beurten de naam van hun God noemden. Zubin Nur heeft zelf in de jaren negentig ‘voor het Soefipad gekozen’ en voelt zich bij de ‘dansende Soefi’ het meest thuis.
‘Het is geen overtuiging, maar een ervaring, die ik graag deel. Als je probeert liederen uit andere geloofstradities te zingen en daarbij te dansen, dan laat dat grenzen in jezelf trillen. Je maakt innerlijk een verbinding met God – maar het blijft voor iedereen een persoonlijk, eigen pad.’

Kruidenthee
Vanavond zijn we met ons achten. We beginnen met een loopoefening. Het thema is ‘dankbaarheid’, vanwege het oogstseizoen. We focussen op de elementen aarde, water, vuur, lucht, en ether, en verbinden die, bewust ademend, met het thema. Zubin leidt ons met haar woorden. Dan komen we in een kring en doen een eenvoudige kringdans op een mooie joodse zin.
Zubin speelt voor op de sax en het is wonderlijk hoe makkelijk die vreemde woorden – het eerste natuurlijk ‘Elohai’ – uit de kelen klinken: ‘Dank u, Ene, de ziel die u in mij hebt geplaatst is zuiver.’ Dan leert een andere vrouw ons een dans in tweetallen, op een boeddhistisch lied. ‘May I take peaceful steps upon the earth.’ We buigen naar elkaar. Het voelt vriendelijk.
Na een islamitische lofprijzing, waarbij we in een kring rondstappen en buigen, is het tijd voor kruidenthee.

Leren van fouten
Na de pauze zingen we een Hopi-lied. Zubin vertelt erbij dat we ons steeds opnieuw mogen herinneren wat onze oorsprong is. Dat helpt je te leren van je fouten: ‘Forgiving, healing, loving, honoring ourselves’ is het refrein van het lied. We besluiten met een lied van de Iona-gemeenschap. ‘Take, oh take me as I am, Summon all that I shall be, Set your seal upon my heart, And live in me.’
Er horen gebaren bij die we naar elkaar maken. Dat komt wel even heel dichtbij...

Na afloop omhelzen enkele deelnemers elkaar. Zubin vat de essentie van het soefisme en het dansen voor de universele vrede samen: ‘Focus op wat de godsdiensten verbindt, breng in wat je inspireert, deel wat je boeit.’

Volgende keer: donderdag 4 november 19.30 uur. Anna Paulownastraat 78. Kosten 7 of 8 euro.

 

| |