Archief
Jaargang:

Vrijwilligers helpen gedetineerden: ‘Zon en zee zijn beter dan drugs’

Door Maarten Das
Gepubliceerd mei 2011, jaargang 14, nr. 136

interview Bij ex-gedetineerde John is het knopje omgegaan. Een Haagse vrijwilliger van Gevangenenzorg Nederland heeft hem daarbij geholpen.

Foto Marlies Terstegge

Het leven van John is getekend door verslaving en criminaliteit. Op zijn zesde klom hij over het hek van een fabriek van kinderchampagne om flesjes te stelen, en drie jaar later rookte hij zijn eerste sigaret.
Als volwassene zat hij vaak vast, maar nooit lang. ‘Was ik net gewend aan het alleen zijn, stond ik weer buiten met mijn vuilniszak in de hand. Mijn eerste gedachte was: waar kan ik weer een biertje halen?’

Nieuwe schoenen
Tot hij veroordeeld werd tot twee jaar. ‘Eindelijk had ik tijd om na te denken. Maar ik was wel helemaal alleen. Ik had niemand. Toen heb ik contact opgenomen met Gevangenenzorg Nederland.’ Deze christelijke organisatie heeft een landelijk netwerk van vijfhonderd vrijwilligers die gevangenen bezoeken en begeleiden bij hun terugkeer in de maatschappij. Ook onderhouden ze contact met de familie van de gedetineerde. Alles onder leiding van een professionele staf.
Vrijwilliger Jilles wist eerst niet wat hij met John aan moest. ‘Hij was verward, praatte veel. Ik ben maar gewoon tegenover hem gaan zitten, en gaan luisteren.’ Ook zorgde hij ervoor dat waardevolle spullen uit het huis van John tijdens zijn detentie veilig werden opgeslagen. Ook bracht hij nieuwe schoenen voor hem mee, omdat de oude totaal versleten waren.

Samen wandelen
Inmiddels woont John in een Exodus-huis, een vorm van begeleid wonen. Eens in de paar weken gaan Jilles en hij samen wandelen over het strand. Zingeving, noemt John dat. ‘De zon en de zee doen wonderen. Er valt een soort liefde over je heen, alsof de natuur je omhelst, om je warmte te geven. Beter dan drugs!’
John werkt op de fietsenstalling van een school, waar hij veel waardering krijgt, van de leerlingen tot aan de directeur. Niet elke gedetineerde die hulp krijgt van Gevangenenzorg Nederland heeft echter zo’n positief verhaal te vertellen, aldus Jilles. ‘Soms gaat het toch weer mis of moet je lang geduld hebben.’ Bij John kwam de ommekeer ook pas enkele maanden geleden.

Binnenkort loopt de maatregel van John af. Dan wil hij een paar maanden terug naar Engeland, waar hij vandaan komt, om zijn zieke moeder te bezoeken. Tussendoor moet hij op en neer naar Nederland, in verband met het aflossen van schulden. ‘De vrijheid lokt al mijn hele leven. Maar ik weet dat ik hulp nodig heb. Ik ben er nog niet.’

www.gevangenenzorg.nl.

De naam John is gefingeerd.

 

| |