Archief
Jaargang:

Wordt ritueel slachten definitief verboden?

Door Hanneke Gelderblom-Lankhout
Gepubliceerd november 2011, jaargang 15, nr. 140

Gelderblom Column door Hanneke Gelderblom.

De Partij voor de Dieren heeft onlangs, zo lijkt het althans, een punt gescoord.
De Tweede Kamer heeft haar initiatiefwet, die het onverdoofd slachten van dieren verbiedt, aangenomen. Maar hoe zal het ontwerp het op 13 december in de Eerste Kamer vergaan?

Hoewel de Tweede Kamer zei de mogelijkheid tot het belijden van een godsdienst belangrijk te vinden, heeft morele verontwaardiging over onverdoofd slachten de boventoon gevoerd. De meerderheid onderschreef de stelling dat ritueel slachten veel pijnlijker zou zijn dan de slacht waarbij verdoving wordt toegepast, waardoor derhalve een beroep op godsdienstvrijheid niet langer kan gelden. Dierenwelzijn weegt zwaarder dan godsdienstvrijheid.

Het bewijs voor de stelling dat ritueel slachten pijnlijker is dan bij de gangbare methode, is voornamelijk gebaseerd op een rapport van de Universiteit Wageningen. Inmiddels hebben twee neurologen, dr. Boerman en prof. Weinstein, met dit rapport de vloer aangeveegd.
Slechts één citaat: ‘Dat het met een pistool een pin schieten in de schedel van een rund door de onderzoekers wordt vergeleken met medische anesthesie is voor ons neurologen te zot voor woorden.’

Met mij hebben velen zich geërgerd aan het taalgebruik.
‘Verdoven’ heet het, terwijl die beesten met een pistool een pin in hun hersenpan geschoten krijgen. De publieke opinie is vrij makkelijk mee te krijgen door met de woorden verdoven te suggereren dat het dier een injectie of een mondkapje krijgt. In werkelijkheid worden per jaar 500 miljoen dieren, na in een veewagen te zijn gepropt richting slachthuis, weinig zachtzinnig richting slacht gedreven. Bekend is dat veel dieren met hun sterk ontwikkeld reukorgaan de naderende slacht voelen aankomen. De minutenlange stress die dit vóór de slacht oplevert speelt kennelijk bij de populisten van de PVV en de fundi’s van de Partij voor de Dieren nauwelijks een rol.
Voor orthodoxe joden worden per jaar 3.000 koeien, kalveren en schapen ritueel geslacht. Voor hen geldt het voorschrift dat alleen vlees gegeten kan worden van die dieren die voor de slacht absoluut gezond bevonden zijn. Een dier dat verdoofd wordt, voldoet niet aan die eis en kan dus niet gegeten worden.

Er is nog een argument tegen het wetsontwerp. In zowel het EVRM – het Europees verdrag van de rechten van de mens – als het EU-grondrechtenverdrag staat duidelijk dat minderheden recht hebben op (EVRM, art. 9) het ‘kunnen onderhouden van geboden en voorschriften’. Volgens art. 10 van het EU-verdrag omvat dit recht tevens de ‘praktische toepassing en de inachtneming van geboden en voorschriften’. De initiatiefwet staat derhalve op gespannen voet met deze ook in Nederland geldende verdragen.

Het zou mij verbazen wanneer bij de behandeling in de Eerste Kamer deze staatsrechtelijke gronden niet veel nadrukkelijker aan de orde komen. Daarmee krijgt het debat een wending die dit beladen onderwerp verdient.
Je kunt in wetten vastleggen dat minderheden rechten hebben, maar in teveel landen is dat slechts een papieren werkelijkheid .
Een land bewijst een democratie te zijn wanneer minderheden deze rechten ook in de praktijk kunnen uitoefenen. Die democratie wordt aangetast wanneer populisme en fundamentalisme erin slagen met valse suggesties de mening van de meerderheid te laten prevaleren.

| |