Margriet Andriesen 65 jaar
Zingend Zusje nog steeds in de zang
Door Hans Hemmes
Gepubliceerd april 2010, jaargang 13, nr. 125
Interview Artistiek leidster Margriet Andriesen zorgt ervoor dat het kamerkoor Haags Ad Hoc op het juiste moment met de juiste zangers de juiste liederen zingt. Ze is net 65 jaar geworden.
Margriet Andriesen waakt over de kwaliteit van de koorzang. ‘De bezielende kracht voor mij is het organiseren.’
Het Vocaal Ensemble Haags Ad Hoc bestaat vijftien jaar, maar de geschiedenis van oprichtster Margriet Andriesen gaat een halve eeuw terug. Begonnen in het kinderkoor van de legendarische dirigent Marius Borstlap, waakt ze nu over de kwaliteit van koorzang bij onder meer begrafenissen, doop- en huwelijksplechtigheden. Voor Ad Hoc maakt ze telkens andere samenstellingen. Jonge talentvolle beroepszangers krijgen bij het ensemble een kans.
Borstlap
De liefde voor muziek zat er al jong in. Andriesen had het geluk op de Bavinckschool Marius Borstlap als muziekleraar te treffen die naam maakte met het Haags (NCRV) Kinderkoor en het daaruit voortgekomen vrouwenkoor Pro Cantare. ‘Dat is de basis geweest’, herinnert ze zich. Later, rond 1970, vormde ze het duo ‘De Zingende Zusjes’. Met haar zus Annett trad ze op in kerken, ziekenhuizen en gevangenissen. Eerst met gitaar, later met orgelbegeleiding van onder meer Ben van Oosten van de gereformeerde Nieuwe Zuiderkerk. Toen al had ze de ambitie om kwaliteit te leveren: ze volgde zanglessen. Haar zus ontwikkelde zich tot operazangeres.
Daarna volgden er nog vele koren, waaronder het Haags Kamerkoor. Een aantal leden daaruit zong vanaf Kerst 1982 jaarlijks in kerst- en paasdiensten in het toenmalige Rode Kruis Ziekenhuis. Dit werd de basis van het in 1995 ontstane Haags Ad Hoc.
Gedragscode
Het koor heeft een goede naam opgebouwd. ‘Ons repertoire is breed: missen van Haydn en Mozart, het requiem van Fauré en Mozart, alle soorten gezangen van klassieke componisten of uit het Liedboek voor de kerken en Gezangen voor Liturgie. Soms ook liederen uit de bundel van Johannes de Heer zoals Veilig in Jezus armen.’ Andriesen ziet er op toe dat iedereen zich aan de ‘gedragscode’ houdt: anderhalf uur voordat een uitvoering begint aanwezig zijn.
De artistiek leider van Ad Hoc reageert bescheiden, maar geeft wel toe dat ze ‘trots is’ als ze hoort dat alles klopt. Op de voorgrond staan wil ze niet. ‘De bezielende kracht voor mij is het organiseren.’ Ook de cantorij in de Bethelkapel kan al jaren op haar betrokkenheid rekenen. Leden van die kerk roemen de manier waarop ze zich met hart en ziel inzet.
Andriesen vocht voor het voortbestaan van de Westhoek, ooit een evangelisatiecentrum, tegenwoordig buurt- en ontmoetingscentrum. In augustus wordt een nieuwe mijlpaal bereikt. De Westhoek verhuist dan naar een ruimte naast de Bethelkapel aan de Thomas Schwenckestraat. Ze is er blij mee. ‘De kerk moet er zijn voor de mensen in de buurt.’
Half maart kreeg ze, op haar vijfenzestigste verjaardag, de Stadspenning van de Gemeente Den Haag.





Sociale media
Follow @KerkDenHaag