Kerk in Den Haag

Stadsklooster Westeinde 150 jaar

Zwerfkat Carolus is ook gast in jubilerend Stadsklooster

Door Maarten van Krimpen
Gepubliceerd maart 2011, jaargang 14, nr. 134

reportage Het Stadsklooster viert in maart zijn 150-jarig bestaan. Van een school met alleen katholieke broeders is het uitgegroeid tot onderdak voor allerhande sociale projecten.

Het Stadsklooster Den Haag bevindt zich op een binnenplaats achter het Westeinde, waar ook de basisschool Carolus staat. Het kan niet anders of dit is een van de rustigste plekken van het stadscentrum. Terwijl op nog geen vijf minuten loopafstand de RandstadRail voorbij dendert, vindt broeder Frans zijn rust in het kapelletje in de uitgestrekte tuin. Een rooie kater krabt intussen op zijn dooie gemak een kuiltje in de aarde.
Het klooster ontstond in 1861, op uitnodiging van de Vincentiusvereniging, die zich inzet voor onderwijs en maatschappelijk sociale activiteiten. Aan enkele leden van de Congregratie Broeders van Maastricht werd gevraagd de school over te nemen. De vereniging had niet veel geld, en broeders waren goedkoper. Aanvankelijk waren er slechts zeven broeders die les gaven, maar dat werden er na verloop van tijd steeds meer. De lesactiviteiten gingen tot 1975 door, totdat in 2005 de laatste broeder de school verliet.

Kloostertuin
Intussen zijn de activiteiten van het Stadsklooster verbreed en heeft de locatie tegenwoordig een brede maatschappelijke functie. Sinds de jaren zestig kwamen er nauwelijks meer broeders bij en in 1992 scheelde het niet veel of het klooster werd gesloten. Toen is het project Wereldvenster opgericht, ten behoeve van asielzoekers. Het project maakte het klooster toegankelijker voor de buitenwereld. Andere groepen vroegen of zij gebruik mochten maken van de kapel. Het gebouw biedt tegenwoordig onderdak aan allerlei projecten.
Broeder Frans, die nu vijftig jaar in het klooster woont en alle veranderingen heeft meegemaakt: ‘Met onze projecten willen we laten zien dat we ook openstaan voor mensen die niet katholiek zijn.’ Dat is duidelijk zichtbaar bij een rondwandeling in de kloostertuin. Een islamitische tekst op het raam, een beeld van een hindoegod en zelfs aan de atheïsten is gedacht. ‘Wel ondersteunen we vooral projecten en groepen die maatschappelijk zwakker staan, zoals bijvoorbeeld de migrantenkerken of de daklozen.’

‘Goeiedag’
Het Stadsklooster heeft met alle sociale activiteiten veel weg van een wijkgebouw, maar broeder Frans ontkent dat. ‘We zitten niet vast aan één buurt. Er komen bijvoorbeeld verschillende kookgroepen. Dat kunnen zowel Engelstalige expats zijn, maar ook een groep uit Wassenaar. Een ander verschil: we bieden alleen ondersteuning. Alle groepen die hier komen zijn zelfstandig.’ Belangrijk is wel dat de groepen op een natuurlijke manier met elkaar in contact komen. Broeder Frans: ‘Dat hoeft helemaal niet veel te zijn. Een keer “goeiedag” zeggen is vaak voldoende.’
De broeders doen hun best het klooster een toekomst te geven. ‘We hebben natuurlijk niet het eeuwige leven. We zijn nu met een aantal mensen in gesprek die ons kunnen opvolgen. Dat zijn geen broeders. We hopen op verbondenheid vanuit onze broedergemeenschappen in Ghana en Indonesië. En we hopen dat we mogen blijven groeien.’

Vliegen en miertjes
De kat – genoemd naar de school: Carolus – ligt intussen weer op zijn vaste plekje bij de voordeur van het klooster. Frans: ‘Carolus is twee jaar lid van ons. Ik heb ‘m twee jaar geleden ontdekt in de tuin. Een zwerfkat, hij leefde van vliegen en miertjes. Geleidelijk heeft hij ontdekt dat hij ook deze kant op kon komen. We zijn hem eten gaan geven. En deze week heeft hij een keertje onder mijn bed mogen slapen.’

Zondag 6 maart om 11 uur, jubileumviering met receptie in de Elandstraatkerk.