Egyptische moslim gezien in Elandstraatkerk

Geestelijke oefeningen en aandacht voor de buurt gaan hand in hand in de rooms-katholieke Elandstraatkerk. ‘Typisch Ignatiaans’, zegt parochiaan Christophe Janssens. Oftewel: deze kerk laat zich inspireren door de 16de-eeuwse Ignatius van Loyola. Al 125 jaar.

De Elandstraatkerk bestaat 125 jaar en dus is het tijd voor een feestje. De kerk die met twee hoge torens het Zeeheldenkwartier domineert, besteedt aandacht aan het jubileum met een tentoonstelling. De naamgever van de bijbehorende geloofsgemeenschap is de Spanjaard Ignatius van Loyola (1491-1556). De stichter van de Jezuïetenorde is een grote inspirator voor deze kerk. Vanaf het begin waren er jezuïeten bij betrokken.

Licht van buiten
Christophe Janssens is er parochiaan en is medeverantwoordelijk voor een maandelijkse meditatiegroep. Hij vertelt hoe de kerk nog immer banden heeft met de jezuïeten en een ‘Ignatiaans’ stempel draagt: ‘Tijdens de meditatie zijn we een half uurtje in stilte bezig met een bijbeltekst. We zoeken naar wat ons in die tekst aanspreekt, volgens de methode van Ignatius van Loyola. Ignatius raakte als soldaat gewond en moest maandenlang in bed liggen. Hij had alleen een Bijbel. Door elke dag daarin te lezen besefte hij dat de verhalen over nu gaan, vandaag, over ieder van ons. En dat God door die verhalen tot ons spreekt. Hij heeft een methode ontwikkeld van geestelijke oefeningen, een retraite van tachtig dagen. Met een geestelijk begeleider ga je op zoek naar: wat wil God van mij?’
Eén keer per maand gaat een jezuïet voor in de mis, pater De Ruiter. Bij de eerste bijbellezing vertelt hij wat de context van het stuk is. Echt Ignatiaans, vertelt Janssens. ‘Typerend is de uitleg van de Bijbel aan de ene kant, en de link met de buitenwereld aan de andere kant. Dat zie je ook aan het gebouw, duidelijk een jezuïetenkerk: er komt veel licht van buiten naar binnen. Bijbelse en geestelijke vorming en aandacht voor de buurt gaan hand in hand. Ik vind het hier een mooie gemeenschap, met mensen van allerlei achtergronden– ook iets Ignatiaans. Er zijn arme en rijke parochianen, mensen die wel en die niet gestudeerd hebben. Er stappen ook veel niet-katholieken naar binnen. Zoals een moslimmeisje met haar vader. Hij was een Egyptenaar, in zijn jeugd speelde hij vaak met koptische kinderen. De sfeer van deze kerk deed hem denken aan zijn jeugd en daarom kwam hij hier graag.’ Janssens zelf kwam jaren geleden uit België naar Nederland, ook hij vond er een warm thuis.

Digitale adventsretraite
Het aantal jezuïeten neemt af, maar de Ignatiaanse spiritualiteit spreekt nog steeds mensen aan, aldus Janssens. ‘We krijgen hier het bulletin van de jezuïeten, daarin staan ook allerlei vormingsdagen aangekondigd. Er zijn veel nieuwe initiatieven, zoals de digitale adventsretraite op www.ignatiaansbidden.org. Ik vind dat mooi aan deze tijd, mensen gaan op zoek naar nieuwe vormen om hun geloof te delen. Ook prachtig om te zien dat er bruggen gebouwd worden tussen de verschillende kerken. Zowel binnen de rooms-katholieke kerken, die onderling soms veel van elkaar verschillen, als tussen katholieken en protestanten.’

De ‘Onze Lieve Vrouw’
Het is best ingewikkeld, daarom even een uitleg: de Elandstraatkerk staat ook bekend als ‘Elandkerk’, maar heet officieel de ‘Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen’. De parochie waar de kerk onder valt, heet Maria Sterre der Zee. In die parochie zijn zes geloofsgemeenschappen verenigd, allemaal uit Den Haag-Noord. De geloofsgemeenschappen hebben ook een eigen naam, en die van de Elandkerk is: H. Ignatius van Loyola.
Ter ere van 125 jaar Elandkerk is er een tentoonstelling over haar geschiedenis. Op 3 december is er feest, met en voor de buurt. Ook zijn er bijzondere vieringen. Alles tussen 26 november en 10 december, raadpleeg: www.rkdenhaag.nl/125-jaar-elandstraatkerk-2.

Tekst en foto: Margot C. Berends

Deel dit artikel