Kerkentest: Duinzichtkerk

De Benoordenhoutse Duinzichtkerk biedt ook onderdak aan voormalige Vredeskapellers uit de Archipelbuurt. Daarom is deze club mensen behalve toegewijd ook wat gemoedelijk.

‘De klok wordt geluid’, staat er op de liturgie. Het blijft echter stil. Een man voor me zegt halfluid tegen de koster, die weer voor hém zit: ‘Bingngng, bingngng.’ De koster kijkt omhoog naar de orgelgalerij. Hij maakt een gebaar alsof hij met twee handen aan een klokkentouw trekt. Het werkt! Vier keer klinkt er gebimbam. Kennelijk zit daar het knopje voor de kerkklok.

Niet supervroom
Het voorvalletje tekent de sfeer: deze gemeente zal niet snel in emoties vervallen. Ds. Corrie van Duinen leest rustig en geconcentreerd de lappen tekst voor die horen bij het aftreden, de herbevestiging en nieuwe bevestiging van zes ambtsdragers. Ook in haar preek gebruikt ze kalme, heldere taal. ‘Pas als je met Jezus verkeert en de relatie met hem aangaat, leer je hem kennen’, zegt ze. ‘Geloven of twijfelen is dan niet meer zo belangrijk. Ga maar mee doen. Een predikant en kerkeraadsleden zijn geen supervrome mensen, niets menselijks is hen vreemd. Maar die kerkeraadsleden durven het wel aan om mee te doen. Op hoop van zegen.’
Toen Van Duinen bij de aanvang van de dienst binnenkwam, liep de voltallige kerkeraad in een lange stoet mee. ‘Dat doen we niet om indruk te maken’, vertelt ze, ‘maar om aan te geven dat een ambtsdrager het niet alleen hoeft te doen.’ Deze dienst bepaalt me meer dan ooit bij de functie die kerkeraadsleden hebben. Dat komt vooral door de warme betrokkenheid die uit Van Duinens woorden en toon klinkt.

De vers bevestigde diaken zit op een kamerkoor, waarvandaan ze nog negen andere zangers heeft meegenomen. Dit speciale koortje zingt op een opvallend hoog niveau. Na afloop zegt een van hen, die van rooms-katholieken huize is: ‘Ik heb nog nooit zo’n roomse protestantse dienst bijgewoond. Met liederen als “Libera me, Domine”, met de vredeswens, met al die gebrandschilderde ramen hier en met applaus voor het koor.’
Ik vraag enkele bezoekers waarom ze hier graag komen. Een paar noemen een nogal prozaïsche reden: de Vredeskapel ging dicht en de leden zijn naar deze kerk gegaan. Ze voelden zich erg welkom, ze zijn open, spontaan en warm ontvangen. En er zijn zoveel activiteiten!
Hoe zal ik deze club mensen beschrijven? Gemoedelijk. Niet uitbundig, wel toegewijd.

Margot C. Berends
Foto van Margot C. Berends: kerkgangers wisselen na de viering de laatste nieuwtjes uit.

Deel dit artikel