Kerkentest: Noorderkerk

De gereformeerde Noorderkerk in Duinoord hoort bij de landelijke Protestantse Kerk, maar is in Den Haag zelfstandig gebleven. Is deze gemeente net zo saai als het grauwe linoleum dat op de vloer ligt? Niets is minder waar.

Kritisch maar welwillend, zo moeten de kerkentesters hun kerkdienst beschrijven. Vooraf wist ik al waarover ik kritisch zou zijn. Mijn kamerkoor repeteert hier en steeds weer valt me de klunzigheid op van een grote geknoopte afbeelding van het Laatste Avondmaal, met daaromheen een krans van gekleurde kerstlampjes. Ook de lelijkheid van de viesgroengrijze linoleumvloer was me een doorn in het oog. De kerkdienst zou dus ook wel duf en suf zijn, dacht ik.

Zelden heb ik mijn vooringenomen ideeën zo moeten bijstellen. Wat een sprankelend geheel! Oké, ik bezocht de kerkdienst waarin ds. Ruud Stiemer afscheid nam, dus was het drukker en gevarieerder dan anders. Maar toch. Wat opviel was de combinatie van ongecompliceerdheid en niveau. Alle gemeenteleden die iets te berde brengen, zijn goed van de tongriem gesneden. Geen gestumper maar ook geen dikdoenerij, wel: intelligentie en humor.
Ook het orgelspel verrast me. Voor de dienst klinkt een boeiende improvisatie. Terwijl de gemeente ‘Zijn lof ontspringt als een fontein’ zingt, verklankt de organist de fontein zo levensecht dat ik even schrik: wat hoor ik? Een aanslag, ambulances? Voordat we het lied ‘Wij leven van de wind’ zingen – het is vandaag Pinksteren – ontlokt organist Jan Korenhof het instrument geluiden die in alle toonaarden doen denken aan storm, een bries, wind. Prachtig!

Op zolder
Ruud Stiemer is optimistisch. Hij schetst hoe deze kleine stadsgemeente het hoofd boven water houdt, doordat de gemeenteleden zich zo enthousiast inzetten. ‘Begonnen de eerste gemeentes niet ook zo klein? En heeft de Geest, die met Pinksteren binnenwaait, er niet voor gezorgd dat die kleine groepjes groter werden? Als we ons laten raken door die Geest, kunnen we vol vertrouwen de toekomst tegemoet gaan.’
Schreef een vorige predikant van de Noorder nog kritische stukjes over homoseksualiteit, in deze dienst treedt de man van Ruud Stiemer naar voren en zingt een mooi lied. Hij heeft een tijdje terug ervoor gekozen in deze kerk belijdenis te doen. Wie vandaag ook een lied zingt: Nurindin, een vluchteling uit Tadzjikistan, die op de zolderetage van de kerk woont. Deze gemeente staat midden in het volle leven.

Dat is waarom de mensen hier graag komen, vertellen ze. Het is een warme gemeenschap, er is aandacht, je voelt je welkom, je hebt gauw aansluiting, het is een sociale club en er kan veel, ‘als het Woord van de Heer maar centraal staat’.
En: men vindt de kerk zo mooi. Ik kijk rond. Ja! Nu zie ik het ook.

Margot C. Berends
Afbeelding (snapshot van Margot C. Berends): Lekker met je Fidget spinner spelen voordat je naar de kindernevendienst gaat.

Deel dit artikel