Kerkentest: Portugeestalige viering

In de wijk Marlot staat een landelijk aandoend, katholiek kerkje. Daar is regelmatig een Portugeestalige viering.

Op de fiets naar de Portugeestalige woord- en communieviering hoor ik mensen elkaar al begroeten met bom dia. Blijkbaar ben ik op de goede weg. Driemaal per maand is er een Portugeestalige rooms-katholieke viering. Per keer komen daar zo’n zestig tot tachtig mensen op af, voornamelijk Portugezen en Brazilianen.

Rieten dak
Voor in de kerk staat een bekken met water. Bij binnenkomst dopen de kerkgangers hun vingers erin en slaan een kruis. Een moment van verstilling. Em nome do Pai, em nome do Filho, em nome do Espírito Santo, Estamos aqui. In naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Wij zijn hier. Opmerkelijk en mooi om je te melden bij God.
Dan kondigt de pastor mijn aanwezigheid aan. Van verschillende kanten klinkt: ‘Welkom!’ De kaarsen branden. Er wordt gezongen, gebeden, geluisterd en geantwoord. Het interieur draagt bij aan de warme sfeer. Het rieten dak heeft een haast landelijke uitstraling. De mensen lijken zich hier thuis te voelen, ze kennen elkaar. Het Onze Vader wordt staand, hardop en hand in hand gebeden, waarbij het middenpad simpelweg wordt overbrugd. De verbondenheid is ook onmiskenbaar bij het elkaar de Vrede van Christus toewensen.
In een kapelletje staat een kleine zee van brandende kaarsjes bij beelden van Maria en van Aparecida, een Braziliaanse heilige. In mei en in oktober is er een bescheiden Mariaprocessie, naar aanleiding van de twee Mariaverschijningen in Fatima in Portugal. Ter verering van Maria loopt de gemeente dan met haar beeld rond de kerk.

Bij de koffie na afloop blijkt dat de kerkgangers zich inderdaad vertrouwd voelen met elkaar. ‘We voelen ons hier thuis door de taal,’ zegt een dame. ‘Hier heb ik iedere week contact met mijn eigen taal en cultuur’, voegt een ander eraan toe. ‘Ik spreek heel de week Nederlands, dus hier is het thuiskomen.’ De Portugezen en Brazilianen vormen een gemeenschap met elkaar. ‘We zijn allemaal katholiek’, zegt een Braziliaanse vrouw. ‘Een Nederlandstalige katholieke kerk is ook goed, maar voor mij is het toch een ander gevoel. Het lijkt hier wel familie, het is gewoon gezellig.’
Na afloop zie ik veel hartelijke omhelzingen. Pastor Eijken zegt haast verontschuldigend: ‘Elders vinden ze het vaak wat koel.’

Jolly van der Velden
Foto van Jolly van der Velden: Portugeestalige viering in de Marlotkerk.

Deel dit artikel