Vrijgemaakten doen kalm aan met vrouwen

De deuren van de Ichtuskerk staan deze zomerse ochtend wijd open. Goed nieuws: voortaan mogen ook vrouwen ambtsdrager worden in de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt.

Deze reportage is een ‘kerkentest‘.

In de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt mogen voortaan ook vrouwen dominee, ouderling en diaken worden. De traditionele, dwingende bijbeluitleg van de apostel Paulus dat vrouwen in de kerk moeten zwijgen, is passé. Dat treft, twee dagen na dit historische besluit van de synode (landelijk bestuur) zit ik in de Ichtuskerk op Scheveningen.
Een stralende ochtend in een wit gebouw, deuren open, vlot publiek van dertigers, vrouwen in zomerjurken, gespierde mannen in modieuze shorts en op teenslippers. En een sliert kinderen, die de hele dienst op kousenvoeten van de kerk naar de hal sluipen en vice versa. Wat een vitaliteit! In niets te vergelijken met de scherpslijpers die in het oorlogsjaar 1944 uit de ‘gewone’ Gereformeerde Kerken in Nederland stapten c.q. werden gezet – net wie je om uitleg vraagt. Want de breuk die leidde tot de kerk van ‘artikel 31’, is nog altijd voer voor historici.

Focus op het hart
Toevallig worden vanochtend vier nieuwe ambtsdragers bevestigd. Allemaal mannen, dat spreekt. Over hoe het verder moet met de vrouwen in Den Haag wordt dit najaar verder gesproken. Een juichstemming wordt vermeden. Na afloop, aan de koffie, vertellen een paar twintigers dat ze er alle begrip voor hebben dat na het synodebesluit eerst een gemeenteberaad volgt. Want de meerderheid mag niet over een minderheid heen walsen, vinden ze. Opvallend, deze ruimhartige interpretatie van het begrip democratie bij deze jeugdige staatsburgers.
Ook in de dienst wordt de ‘synodale’ vrouwenemancipatie genoemd. Een afzwaaiende ouderling zegt dat hij ‘een zucht van verlichting’ slaakte toen hij het nieuws hoorde. Waar voorheen ‘versteende kennis’ en absolute waarheden domineerden, is nu meer ruimte voor relationele waarheden. En voor gevoel. Voorganger Jasper Klapwijk beaamt dat: hij hoopt in het najaar op een ‘focus op het hart’. Hij zegt: ‘De waarheid is een persoon, Jezus.’ De woorden progressief en conservatief zijn volgens hem ‘waardeloze begrippen.’

Biotoop van de ChristenUnie
Vrijgemaakten zoeken duidelijk de weg naar moderniteit en naar gevoel. Maar ze blijven vooral een nijver volkje, gedreven, maatschappelijk actief, tegelijk cultureel behoedzaam. De natuurlijke biotoop van ‘huispartij’ ChristenUnie. Ja hoor, al mijn twintigers aan de koffietafel stemmen op Gert-Jan Segers. Dat betekent: bij alles wat ze doen, blijven ze de Bijbel raadplegen. Zonder ankerpunten in het leven gaat het niet. Dat blijkt ook uit het uitvoerige college van dominee Klapwijk over het thema van vanochtend, de bijbelse fundering van vriendschap. ‘What a friend we have in Jesus / All our sins and griefs to bear’, zingen we. De gemeente moet een vriendengroep worden – open én kwetsbaar – met Jezus als hoofdvriend.
Paulus mag dan qua vrouwen het onderspit hebben gedolven, een andere uitspraak is nog springlevend. ‘Zo is dan het geloof uit het gehoor, en het gehoor door het Woord Gods’. Inderdaad, aan woorden geen gebrek. De preek is één constante stroom, ruim een half uur lang. Floep, daar verschijnt weer een lap bijbeltekst met rood gemarkeerde zinnetjes op het projectiescherm. De gemeente luistert – en leest –geconcentreerd. Dit is duidelijk geen kerk voor luie mensen.
Een vrolijk bandje begeleidt de Engelstalige opwekkingsliederen. Het zingen gaat niet denderend, ik mis noten op het scherm. Pas als er een oude psalm wordt ingezet, komen de stemmen los. Want gereformeerden zingen graag en hard. Jammer dat op deze warme zondag het moedige synodebesluit niet wordt gevierd met een toepasselijk vrouwenlied, bijvoorbeeld Opwekking 60. ‘Heer, U maakte ons vrij. In uw kracht overwinnen wij.’

Jan Goossensen
Afbeelding: Archieffoto Ichtuskerk. Ds. Jasper Klapwijk houdt een verhaal voor de kinderen.

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *