Cursus levenskunst is ‘in’

Praten over geluk. Dat gebeurt tijdens de cursus Levenskunst in het Bezuidenhout. Er is veel herkenning: ‘We zitten allemaal in hetzelfde schuitje.’

De geur van koffie vult de ruimte en de versgebakken cake prijkt op tafel. Net nog namen de elf deelnemers elkaar een beetje onwennig maar nieuwsgierig op. Er was geflyerd in de wijk, dus niet iedereen kent elkaar uit de Christus Triumfatorkerk (Bezuidenhout). Nu klinkt het praten en lachen steeds luider. Er wordt in tweetallen kennisgemaakt. Richtlijn is de tekening van een hand. Duim: hier ben ik goed in. Wijsvinger: die richting wil ik uit. Middelvinger: hier heb ik een hekel aan.
‘De cursus heeft de vorm van een trechter’, legt begeleider Marieke van Vliet (37) uit. ‘We beginnen breed over levenskunst, natuurlijk best een vaag begrip. En we gaan langzaam de diepte in, spreken over geluk en dan concreet: welke stap zet jij morgen om gelukkiger te worden?’
Mede-organisator Alexandra Nuijen (32) heeft de cursus vorig jaar voorjaar gevolgd en dat werkt door. ‘Je denkt na over: wat vond ik eigenlijk ook alweer leuk als kind? Als volwassene rationaliseer je alles. Ik realiseerde me dat ik een jachtig bestaan had. Afspraken met vrienden voelden bijna als een “moeten”, terwijl het juist iets is waar ik blij van word. Sinds de cursus heb ik een stemmetje achterin mijn hoofd dat mij hier op wijst. Ik neem bewust de tijd voor duurzame relaties.’ Dit is het doel van de cursus: meer vanuit je dromen en verlangens leven.

Openhartig
Openhartig worden verlangens gedeeld. Jeannette: ‘Ik zou wat luchtiger met dingen willen omgaan. Ik voel me vaak onzeker, bang dat ik iets niet goed doe.’ Ineke: ‘Ik heb moeite met nee zeggen.’ Jacqueline: ‘Ik ben zo druk en zou meer rust willen.’ Rimke: ‘Ik weet niet welke kant ik op moet qua werk.’ Pieter: ‘Ik zou wel eens een paar uur de prikkels van de buitenwereld willen buitensluiten en me verliezen in een goed boek.’
Op de grond liggen kleurige ansichtkaarten. Ieder kiest er een die hem raakt en praat in drietallen waar hij blij van wordt. Geesje kiest een vis. ‘Toen ik ging snorkelen in Indonesië zag ik vissen met kleuren die we hier niet eens kennen. Schitterend. Ik dacht: als de hemel er zó uitziet…’ Jacqueline: ‘In ons groepje realiseerden we ons dat al onze geluksmomenten momenten zijn met anderen, bijvoorbeeld kinderen en kleinkinderen. En we vinden aanraken en knuffelen belangrijk.’
In de pauze zegt Rimke: ‘Erg leuk, er zit een lekker tempo in. Ieders verhaal horen, aan de hand van een paar kaarten, hoe simpel kan het eigenlijk zijn? Ieder mens is zoekend. Fijn dat je niet de enige blijkt te zijn.’ Joke: ‘Verrassend, je leert van anderen hoe zij tegen het leven aan kijken. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje.’

Dankbaar
Tijdens de cursus wordt geput uit christelijke spiritualiteit en sociale wetenschappen, onder meer met het boek De maakbaarheid van het geluk van de Amerikaanse hoogleraar Sonja Lyubomirsky. Zij zegt dat geluk voor 50 procent in je genen zit, dat 10 procent door je omstandigheden wordt bepaald en dat je het voor 40 procent zelf kunt beïnvloeden. Ze heeft twaalf tips, waaronder: toon dankbaarheid, leer vergeven, wees vriendelijk, ga voor je doelen en zorg voor je lichaam.
De twaalf tips staan op grote vellen papier. Ieder kiest een doel en schrijft op hoe hij er morgen direct mee aan de slag gaat. Bij ‘dankbaarheid tonen’ staat: elke avond drie dingen opschrijven die die dag goed zijn gegaan. Bij ‘omgaan met tegenslag’: niet boos worden dat ik pijn heb, maar zeggen het is nu eenmaal zo. En bij ‘sociale relaties’: blij zijn met anderen en dit ook tegen ze zeggen. De deelnemers verlaten de ruimte opgetogen en met stralende ogen.
Ingrid: ‘Wat een ontzettend leuke groep, ik heb hier veel van kunnen leren.’


Cursus Levenskunst, 25 februari en 10 maart, 19.30-22 uur.

Deel dit artikel