Ouders geven kerk door: ‘Ik voel me heel open minded’

Wat hebben jongeren aan hun christelijke opvoeding? De Haagse Eva en Naomi vertellen: ‘Het is fijn om met mijn ouders te kunnen brainstormen over het leven en religie.’

Eva Geleynse (17) gaat naar de gereformeerd vrijgemaakte Ichthuskerk op Scheveningen, omdat haar ouders erheen gaan en ze er is opgegroeid. Dat wisselt ze af met de gereformeerd vrijgemaakte Morgensterkerk, waar ze meer christelijke leeftijdgenoten kan ontmoeten.

Eva Geleynse (17)

‘Ik heb altijd meegekregen dat we elke zondag naar de kerk gaan en bidden voor het eten, voor het slapen gaan en wanneer je maar wilt. Ook ben ik naar een christelijke basisschool geweest. Ik ben protestants opgevoed. Bij het woord “religie” moet ik denken aan verschillende vormen van geloof, zoals de islam en het christendom. Bij “geloof” denk ik meer aan hoe jij in bijvoorbeeld het christelijk geloof staat, wat jij denkt dat de waarheid is en wat niet. Bij “waarden” denk ik aan je gedrag, hoe jij je geloof uit (zoals de strekking van de Tien Geboden). Bij “spiritualiteit” denk ik aan zweverig gedrag.

De taal in mijn kerk vind ik helemaal niet ouderwets, sommige woorden, bijvoorbeeld “liturgie”, zijn namen voor dingen, die ik eigenlijk ook niet anders zou kunnen noemen. Ik heb die woorden van jongs af aan al meegekregen. Ik denk dat het geen ouderwetse maar oude woorden zijn, ze worden al een lange tijd gebruikt. Het verschilt per kerk welke woorden er worden gebezigd, het hangt af van de manier waarop zij hun diensten inrichten.

Ik denk dat mijn ouders veel aan hun geloof hebben gehad. Ze hebben mij namelijk mijn hele leven mee naar de kerk genomen en meegegeven hoe gaaf geloven is. Als zij niets aan de kerk hadden, hadden zij mij niet zo consequent meegenomen en mij aangespoord ermee bezig te blijven. Ze hebben mij meegegeven dat ik elke zondag moet proberen naar de kerk te gaan. Ook als het allemaal even niet meezit. Juist in de kerk kan ik even weer tot rust en tot God komen, als ik hem kwijt was. Ook hebben ze mij aangespoord andere jongeren te zoeken, om zo mijn geloof te kunnen delen en te vergroten.’

Open in het leven

Naomi Roodnat (25) bezoekt regelmatig de Kleurkerk, nadat zij daar een Alpha-cursus volgde. De Kleurkerk (aan de Copernicuslaan) wordt gesteund door de internationale kerk Crossroads in Den Haag en werkt samen met de organisatie Communitas International, die nieuwe kerken sticht.

Naomi Roodnat (25)

‘Ik ben opgegroeid met het christelijk geloof. Wij gingen als gezin bijna elke zondag naar de gereformeerde kerk. Met mijn ouders is altijd alles bespreekbaar rondom religie, geloof en verschillende waarden. Mijn ouders zijn open minded, wat erg fijn is. Door deze opvoeding heb ik ook interesses in andere religies en zal ik altijd respect hebben voor iedereen. Daarnaast kent mijn moeder zowat de hele Bijbel uit haar hoofd, door de studies die zij heeft gevolgd. Dit is vaak handig als ik met bepaalde vragen zit omtrent de Bijbel. Het is fijn om met mijn ouders te kunnen brainstormen over het leven en religie, hierdoor voel ik mijzelf ook open minded en sta ik open en vrij in het leven.

Ik denk dat mijn ouders veel steun en kracht halen uit het geloof. Als ik met hen hierover in gesprek ben, hebben ze soms mooie getuigenissen waarvan ik denk: wauw, zoveel liefde en kracht van de Heilige Geest. Ik ben opgegroeid met het idee dat God er altijd voor je is en voor jouw zonde is gestorven. Dit heeft mij altijd een veilig gevoel gegeven.

Mijn ouders hebben mij kennis laten maken met het christelijke geloof en hierdoor heb ik een persoonlijke band met God gekregen. Wat niet altijd even makkelijk is en daarbij heb ik nog altijd veel vragen voor mezelf. Maar het idee dat dit altijd bespreekbaar is met mijn ouders is fijn. Zij respecteren mijn mening en de verkeerde keuzes die ik soms maak. Het meest waardevolle vind ik respect voor de ander hebben en geven. Met de nadruk op zorgen voor je naasten. Zorgen voor de zwakkere in deze maatschappij neem ik concreet mee in het dagelijks leven. Zo werk ik op het moment met dakloze jongeren en merk ik dat we elkaar echt nodig hebben in deze wereld.’

Tekst: Matthijs Termeer