Godian Ejiogu: ‘Wat is er voor ons nog heilig?’

Noem hem de Martin Luther King van de polder en Godian Ejiogu reageert met: ‘Nou, ik ben Godian, hoor.’ Het doet niets af aan zijn missie: streven naar het Koninkrijk Gods in Nederland.

Hard blaast de wind langs de kerk van Maria van Eik en Duinen aan de Loosduinse Hoofdstraat wanneer Godian Ejiogu (51) aanbelt bij de pastorie. Hij geeft vanavond een lezing over zijn boek Mijn droom. Op zoek naar een rechtvaardige en vreedzame samenleving (2018).

Met zijn bedrijf Peace Servant is Ejiogu actief als geestelijk verzorger en adviseur in migrantenkwesties. Daarvoor werkte hij jarenlang in Amsterdam en Rotterdam in de pastorale zorg. In zijn tas zitten negen geprinte A4’tjes, het resultaat van dagenlange voorbereiding. ‘Wat is er voor ons nog heilig?’ vraagt hij. ‘Tradities worden afgebroken, alles is veranderd. Op zondag naar de kerk gaan is niet meer vanzelfsprekend.’ De aanwezigen knikken: ja, dat zijn voldongen feiten. Ejiogu gaat verder: ‘Er is veel spanning in de samenleving, iedereen is op zoek naar rechtvaardigheid.’ Opnieuw instemming. Zo is dat. Kijk maar naar al die protestgroepen tegenwoordig.

Verschoppelingen

Maar Godian Ejiogu is niet naar Loosduinen gekomen om zijn gehoor met makkelijk verteerbare waarheden in slaap te sussen. ‘Wat wij vroeger als buitenland zagen, is nu binnenland. Wat ver was, is nu dichtbij.’ Voor ze het goed en wel beseffen, worden de vijf toehoorders ondergedompeld in de wereld van de armsten der armen. De verschoppelingen van veelal Afrikaanse afkomst, die in Nederland een ellendig bestaan leiden. Ejiogu leerde hen van nabij kennen tijdens zijn werk in de marge van de samenleving. Naar deze mensen gaat zijn hart het meest uit, want zij hebben het in dit land het moeilijkst.

Het kan toeval zijn, maar de klok slaat op het moment dat Ejiogu de ongetwijfeld belangrijkste uitspraak van de avond doet. ‘Ik droom dat Nederland het Koninkrijk Gods wordt, als eerste land ter wereld’, zegt de man die 26 jaar geleden uit Nigeria naar Nederland kwam. Als trotse telg van het rooms-katholieke Igbo-volk, onwetend van het feit dat hij Nederlander en man van God zou worden. Hij kwam voor een vliegbrevet, ten behoeve van zijn familiebedrijf in import en export. Na de wonderbaarlijke redding van een bijna-crash boven Flevoland stelde hij zijn leven in dienst van God.

Poldermodel

Ejiogu kwam in contact met toenmalig bisschop Bomers van het bisdom Haarlem, die hem rekruteerde voor een priestersopleiding. Negen jaar was hij pastoor van een fusieparochie in ‘moeilijke’ stadsdelen in Amsterdam. ‘De kerk is daar weer gaan bloeien’, zegt hij over die tijd. Zes jaar als ‘Peace Servant’ volgde op twee jaar als stadspastor in Rotterdam en nog eens twee jaar bij het drugspastoraat in Amsterdam. Als directe getuige maakte hij veel mee van wat er in Nederland aan misère te vinden is.

Toch heeft hij hoop. Want juist in Nederland, stelt Ejiogu, moet het mogelijk zijn om het Koninkrijk van God dichterbij te brengen. Het poldermodel van eindeloos overleggen, geïnspireerd door het unieke Nederlandse systeem van ontwatering, heeft altijd in dienst gestaan van het algemeen belang. Maar migranten vallen daar volgens Ejiogu niet of te weinig onder. ‘Hoe krijg je rijkdom bij de armen en rust waar onrust is? Met het poldermodel zou dat kunnen.’

Met overleg en begrip voor elkaar is er veel mogelijk, wil Ejiogu maar zeggen. ‘Terwijl ik denk dat het steeds verder uit elkaar gaat’, zegt Annelies Melkert, 68 jaar oud en voormalig psychiatrisch verpleegkundige. Laatst probeerde ze op de stoep een fietser tegen te houden en werd uitgescholden. ‘Die verruwing ontwricht de samenleving’, meent ze. ‘Er moet een nieuwe vorm van samenleven komen’, beaamt Ejiogu. ‘Dit gaat zo niet goed komen.’ Volgens hem heeft de kerk hierbij een ‘basisplaats’, als plek waar mensen zich kunnen uitspreken. ‘Gehoord worden is al geestelijke genezing voor de mens. De kerk moet mogelijkheden creëren, ruimte scheppen. Als de kerk dat niet doet, neemt de overheid het over.’

Het is al laat wanneer Godian Ejiogu in zijn auto stapt. Op het dashboard prijkt een sticker met de tekst: ‘Our God is in total control’.

Tekst en foto: Matthijs Termeer