Kerkasiel Armeens gezin in Bethel gaat door

Staatssecretaris Harbers heeft afgelopen donderdag laten weten geen gebruik te maken van zijn discretionaire bevoegdheid voor het gezin Tamrazyan. De Protestantse Kerk Den Haag kan de afwijzing niet rijmen met aangedragen nieuwe feiten en gaat door met het kerkasiel.

Kerkelijke vluchtelingenorganisatie INLIA, die het gezin en de kerk juridisch bijstaat, leverde een uitvoerig dossier met nieuwe informatie aan. De gronden waarop de Staatssecretaris dit nu terzijde
schuift, zijn volgens INLIA inhoudelijk dermate betwistbaar dat de kerk niet anders kan dan doorgaan met het kerkasiel.
Door het kerkasiel wordt onmiddellijke uitzetting van het gezin Tamrazyan voorkomen en blijft er ruimte voor voortgaande dialoog met de overheid.
De kerk betreurt de harde en onrechtvaardige opstelling van Staatssecretaris Harbers. Theo Hettema, voorzitter Protestantse Kerk Den Haag: ‘Juist vlak voor Kerst, het feest van Gods menslievendheid
en vrede, voelen we ons gesterkt om onze verantwoordelijkheid voor de familie Tamrazyan niet te laten varen.’

Afwijzing harde klap

Derk Stegeman, coördinator & woordvoerder, heeft op 23 december een Nieuwsbrief verspreid waarin de situatie wordt toegelicht. Daarin schrijft hij: ‘Donderdag bereikte ons de afwijzing van de staatssecretaris. Het was een harde klap voor de familie en ook voor ons. We wisten wel dat het niet gemakkelijk zou worden. Maar het dossier van dit gezin is sterk. En door INLIA was dat dossier nog aangevuld met nieuw materiaal, deels gebaseerd op onderzoek in Armenië. Dit nieuwe materiaal toont onder meer aan hoe gevaarlijk terugkeer naar Armenië is voor de familie. Ook in medisch opzicht zijn nieuwe bronnen toegevoegd, die duidelijk maken dat terugkeer onverantwoord is. En dan hebben we het nog niet over het onderzoek van Erik Scherder e.a., dat concludeert dat uitzetting van kinderen na meer dan 5 jaar asielprocedure volstrekt onverantwoord en inhumaan is. Meer dan voldoende aanleiding om vertrouwen te hebben in de zaak waarvoor we
staan.
De familie Tamrazyan is een gezin dat hier al bijna 9 jaar woont en slechts één procedure achter de rug heeft, waarin het twee maal door de rechter in het gelijk werd gesteld en waarin de staat steeds in beroep ging. We hebben het hier over een gezin dat dat bijna twee jaar moest wachten op een antwoord op het beroep dat het gezin had gedaan op het kinderpardon.
De afwijzing was dus een harde klap. Allereerst omdat de gronden die de staatssecretaris voor zijn afwijzing aanvoert op geen enkele manier steekhoudend zijn. Verder getuigt ook de manier waarop het bericht tot ons kwam (via de media) van weinig respect. De timing tenslotte — zo vlak voor Kerst — is weinig fijnzinnig te noemen. De Protestantse Kerk Den Haag besloot dan ook niet anders te kunnen dan doorgaan met het kerkasiel en de verantwoordelijkheid voor de familie Tamrazyan niet te laten varen.’

Bij de kerstboom in Bethel, terwijl de viering onophoudelijk doorgaat.

Kinderpardon?
Stegeman: ‘Toen we met het kerkasiel begonnen op 26 oktober, maakten we duidelijk dat het ons gaat om de familie Tamrazyan en om al die andere families in vergelijkbare omstandigheden. Dat is niet veranderd. Een status voor de familie Tamrazyan zou wel de noodzaak van het kerkasiel zelf wegnemen, maar niet de noodzaak om aandacht te blijven vragen voor al die andere families. De familie Tamrazyan komt volgens de staatssecretaris niet in aanmerking voor het kinderpardon omdat ze niet aan haar eigen uitzetting heeft meegewerkt. Nota bene: in een periode waarin de rechter de overheid tot twee maal verbood om tot uitzetting van de familie over te gaan, zou de familie aan haar eigen uitzetting moeten hebben meegewerkt…. En dit geldt dus ook voor die andere families. Juist dit meewerkcriterium maakt dat het kinderpardon feitelijk niet meer werkt zoals het is bedoeld. Dat wij willens en wetens kinderen die bij ons hun toevlucht zoeken, jarenlang blootstellen aan de dreiging van uitzetting, is dramatisch. Vanwege de grote kans op chronische stress is uitzetting onverantwoord. Dat wij deze kinderen willens en wetens dan toch uitzetten, beschadigd als ze zijn, naar een land dat ze veelal niet kennen — daar willen en kunnen wij ons als kerk niet bij neerleggen. Wij vinden dat hard, onrechtvaardig en inhumaan.’

 

We blijven wakker
Het blijft dus Advent in Bethel, schrijft Stegeman in de Nieuwsbrief. ‘We blijven voorlopig wakker om te wachten en om te waken rondom deze “heilige familie” Tamrazyan en al die andere “heilige families” in ons land. We koesteren concrete verwachtingen. Met de staatssecretaris willen we in gesprek over zijn harde en onrechtvaardige opstelling. Ook met politici van de coalitiepartijen willen we het gesprek hierover aangaan. Daartoe delen we informatie uit het dossier, zodat we dat gesprek ook specifiek over de familie Tamrazyan kunnen voeren. Daarin trekken we samen op met INLIA.
We waken omdat we verwachten dat rechtvaardigheid uiteindelijk zwaarder weegt dan angst. Omdat we verwachten dat humaniteit meer gewicht in de schaal legt dan gezichtsverlies. We hopen dat steeds meer politici van de regeringspartijen (niet alleen in de Tweede Kamer, maar ook lokaal) gaan inzien dat uitzetting van deze kinderen een onrechtvaardige en inhumane maatregel is.’

Helpen
De manier waarop velen participeren als voorganger, kerkganger of vrijwilliger inspireert ons enorm, schrijft Stegeman namens de hele organisatie. ‘Dit geeft ons ook kracht en vertrouwen om
door te gaan.’ Hulp is op verschillende manieren welkom. Wie voor wil gaan in de vieringen of op andere manieren wil helpen, kan contact opnemen via kerkasiel@stekdenhaag.nl.
Financiële steun blijft welkom. Giften kunnen worden overgemaakt naar NL83 INGB 0009 5168 45, ten name van Stek te Den Haag, onder vermelding van “Kerkasiel”. Doneren kan ook via PayPal: gebruik
fa@stekdenhaag.nl.

Hayarpi’s Kerstster
Gezinslid Hayarpi schrijft gedichten. Vanuit het kerkasiel in Bethel maakte ze een website waarop de meeste van die gedichten verschijnen. De link van die website: gedichtenvanhayarpi.wordpress.com/author/hayarpix/.
Speciaal voor Kerst schreef Hayarpi het volgende gedicht, dat de Advent vast houdt en volhoudt.

Een kerstster

Ik heb een kerstster in mijn handen
Deze gaat niet uit
Het brandt in de nacht
Het brandt in mijn hart

Onze kaarsen gaan een keer uit
Onze harten zijn een keer bevreesd
Onze zielen zijn zo verslagen
Onze hoop dooft soms
Ons vertrouwen gaat op en neer

Maar het licht van de Geest
De kerstster in onze harten
Blijft schijnen
Verlichten wat duister is
Verwarmen wat kil en koud is
In de donkere nachten
In de duisternis van het leven

Ik heb een kerstster in mijn handen
En zo houd ik stand
Zo overleef ik steeds
Mijn kerstster brandt nog
En zal blijven branden
Het blijft mijn wegen verlichten
Het blijft mijn hart verwarmen
Verwonderd over dit licht
Aanbid ik U
Soms hardop
Maar soms ook
Stilletjes in mijn hart

Meer informatie
Informatie over het kerkasiel verschijnt ook (en als eerste) via de officiële kanalen:

Website protestantsekerkdenhaag.nl
Twitter @StekDenHaag, @DiaconieDenHaag
Twitter hastag #kerkasielBethel
Facebook facebook.com/StekDenHaag/

Dit artikel is gebaseerd op de Nieuwsbrief verspreid op 23 december 2018. Op de foto: gezinslid Hayarpi met een kerstster in haar hand.

Deel dit artikel